«Παιδί μου, ούτε όταν είσαι χαρούμενος ούτε όταν είσαι λυπημένος να παίρνεις αποφάσεις. Να περιμένεις να περάσει η χαρά. Να περιμένεις να περάσει η λύπη. Κι ύστερα να βγάζεις αποφάσεις»

Έλεγε ο παπα-Εφραίμ στα Κατουνάκια, όταν πηγαίναμε:«Παιδί μου, ούτε όταν είσαι χαρούμενος ούτε όταν είσαι λυπημένος να παίρνεις αποφάσεις. Να περιμένεις να περάσει η χαρά. Να περιμένεις να περάσει η λύπη. Κι ύστερα να βγάζεις αποφάσεις».Θυμάμαι που καμιά φορά, επηρεασμένοι από γεγονότα, από πειρασμούς λέγαμε: «έτσι το ένα γέροντα..», «έτσι το άλλο γέροντα..».«Όχι παιδί μου. …

Από το ίδιο υλικό είμαστε οι άνθρωποι, όλοι μας φτιαγμένοι…

Και μην νομίζεις πως οι άνθρωποι που τα κατάφεραν, οι άνθρωποι που τους θαυμάζεις, οι άνθρωποι που τους έχεις πρότυπο, δεν έσπασαν ποτέ τους.  Και έσπασαν, και έκλαψαν, και φοβήθηκαν και λύγισαν…  Και όχι μόνο μια φορά. Πολλές.  Από το ίδιο υλικό είμαστε οι άνθρωποι, όλοι μας φτιαγμένοι. Υπήρχαν νύχτες που τις πέρασαν κουλουριασμένοι σε …

Έχεις τα κότσια να δεις και να αναγνωρίσεις τα λάθη σου ;

Αρχή της μετάνοιας και αρχικά μια πολύ μικρή αλλαγή είναι να μπορέσεις να δεις τα λάθη σου. Αυτό είναι το πρώτο βήμα. Ιδιαίτερα όταν είσαι γονιός, να δεις σε βάθος τα λάθη που έχεις κάνει με τα παιδιά σου. Θέλει κότσια, πνευματικά κότσια. Είναι δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο. Το επόμενο βήμα είναι να πάρεις αποφάσεις …

Να μένεις εκεί που έχεις χώρο να πετάς και κανείς δεν θα κόψει τα φτερά σου.

Να μένεις εκεί που έχεις χώρο να πετάς και κανείς δεν θα κόψει τα φτερά σου. Τα πουλιά με τα φτερά τους δεν απολαμβάνουν απλά μακρινά ταξίδια αλλά φεύγουν και από τόπους που πληγώνονται. Κάποιες φορές το να φεύγεις δεν είναι δειλία αλλά ανδρεία και δύναμη. Μια ηρωική έξοδος από το σκοτάδι στο φως. π.Σπυρίδων …

Το πιο εύθραυστο πράγμα..

Το πιο εύθραυστο πράγμα είναι η ανθρώπινη καρδιά με όλες της τις βουλήσεις και με όλες της τις εντάσεις. Εκεί που σε αγαπώ, μπορεί να σε μισήσω. Εκεί που σε μισώ, μπορεί να σε ερωτευτώ. Εκεί που σε κατηγορώ, μπορεί να καταλάβω ότι είσαι ο υπ’ αριθμόν άλφα άνθρωπος του κόσμου. Εκεί που σε ανυψώνω, …

Ο Θεός χρησιμοποιεί ακόμα και τις πτώσεις για καλό…

Ο παλαιός, περίπλοκος και σκοτεινός άνθρωπος που επιβιώνει εντός σου, παίζει παιχνίδια όχι ευδιάκριτα. Το σπουδαιότερο είναι να καταλάβεις και ν' αποδεχθείς πως το δικό σου θέλημα δεν είναι καλύτερο από του Θεού. Και το θείο θέλημα εκφράζεται με συγκυρίες, με εμπόδια, με ανθρώπους, με αλλαγές και ανατροπές.  Πεισμώνει ο παλιός άνθρωπος με τον εγωϊσμό …

Ο απλός άνθρωπος είναι ο αληθινός άνθρωπος..

Κάποιος σοφός είπε πως ο σημερινός κόσμος στον οποίο ζούμε, είναι κόσμος σύγχυσης. Τρέχουμε συνεχώς. Κυνηγάμε χίμαιρες συμφερόντων, ανέσεων, απολαύσεων, πλουτισμού. Κυνηγάμε την χαρά. Και όλο και πιο πολύ επιταχύνουμε για να πετύχουμε. Και όλο και πιο πολύ χρόνο νομίζουμε πως εξοικονομούμε. Και συνέχεια τρέχουμε σαν τρελοί…Χρειάζεται λίγο να χαλαρώσουμε. Αν τεντώνεις συνεχώς ένα τόξο, …

Ο Θεός φωτίζει όλους το ίδιο..

Ο Θεός δεν φωτίζει άλλον περισσότεροκαι άλλον λιγότερο. Φωτίζει όλους το ίδιο!Είναι σαν τις ακτίνες του ηλίου, που μας φωτίζουν όλους το ίδιο.Το πρόβλημα λοιπόν βρίσκεται σε εμάς, κατά πόσο εμείς είμαστε δεκτικοί φωτισμού!Και αυτό εξαρτάται από την πίστη μας και την ζωή που κάνουμε. Γι' αυτό οι άνθρωποι, αν και ''κολυμπάνε'' μέσα στη Χάρη …

Άνοιξη μπήκε για τα καλά..

Μύρισε η γειτονιά λεμονανθούς.Άνοιξη μπήκε για καλά. Μεθυστικές οι μυρωδιές. Κόκκινοι έγιναν οι αγροί και κίτρινοι. Πρασίνισε η πλάση. Μια ζωγραφιά του Πααραδείσου η φύση όλη!Βλέπεις ψυχές, όπως τις μέλισσες, από λουλούδι σε λουλούδι να πετούν και να τρυγούν το νέκταρ της αγάπης του Θεού. Να φτιάχνουν το μέλι της ζωής. Τ’ αέναο, τ’ ατέλειωτο …