Κατηγορία: Τέχνη και ποίηση

Α, πόσα γράμματα, πόσα ποιήματα που τα πήρε ο άνεμος του Νοεμβρίου. Κι αν έχασα τη ζωή μου την έχασα για πράγματα ασήμαντα: μια λέξη ή ένα κλειδί, ένα χτες ή ένα αύριο.. Τ. Λειβαδίτης

"Τίποτα δεν αποκτάς, αν δεν γίνεις πρώτα αντάξιος του!Η αγάπη δεν επιβάλλεται, η αγάπη εμπνέεται....!" Μ. Βαμβουνάκη

Ήρθαν ντυμένοι «φίλοι» αμέτρητες φορές οι εχθροί μου το παμπάλαιο χώμα πατώντας. Και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με τη φτέρνα τους. Έφεραν τον Σοφό, τον Οικιστή και τον Γεωμέτρη Βίβλους γραμμάτων και αριθμών την πάσα Υποταγή και Δύναμη το παμπάλαιο φως εξουσιάζοντας. Και το φως δεν έδεσε ποτέ με τη σκέπη τους. Ούτε μέλισσα …

Συνεχίστε την ανάγνωση του "Ήρθαν ντυμένοι «φίλοι» πολλές φορές οι εχθροί μου.."

Εμείς που μας τα πήραν όλα...Εμείς που δεν έχουμε τίποτα να φυλάξουμεΕμείς θα φυλάξουμε την αγάπη μας....Εμείς σαν παγωμένοι φρουροί μες στη νύχταθα φυλάξουμε τον Κόσμο..! Γ.Ρίτσος...

Δεν μπορώ να σου δώσω λύσειςγια όλα τα προβλήματα της ζωής σου,ούτε έχω απαντήσειςγια τις αμφιβολίες και τους φόβους σου ˙όμως μπορώ να σ’ ακούσωκαι να τα μοιραστώ μαζί σου. Δεν μπορώ ν’ αλλάξωτο παρελθόν ή το μέλλον σου.Όμως όταν με χρειάζεσαιθα είμαι εκεί μαζί σου. Δεν μπορώ να αποτρέψω τα παραπατήματα σου.Μόνο μπορώ να …

Συνεχίστε την ανάγνωση του "Να εκπέμπεις αγάπη, γιατί εδώ είμαστε περαστικοί.."

Το περίσσιο είναι ψεύτικο..το λιγοστό είναι ντροπαλόκι εγώ,δεν το ‘χω σκοπό να καμαρώσω..για τίποτα πιότερο,για τίποτα λιγότερο..από ΆΝΘΡΩΠΟΣ!! Γ. Ρίτσος

Χαλίλ Γκιμπράν, Όταν η αγάπη σε καλεί, ακολούθησέ την, μόλο που τα μονοπάτια της είναι τραχιά και απότομα. Κι όταν τα φτερά της σε αγκαλιάσουν, παραδώσου, μόλο που το σπαθί που είναι κρυμμένο ανάμεσα στις φτερούγες της μπορεί να σε πληγώσει. Κι όταν σου μιλήσει, πίστεψέ την, μόλο που η φωνή της μπορεί να διασκορπίσει …

Συνεχίστε την ανάγνωση του "Όταν η αγάπη σε καλεί.."

" Κύριεεπιδιόρθωσετη στέγητων ονείρων μουτη νύχταστάζει και γεμίζω πέλαγαπου δεν μπορώ να ταξιδέψω. " Γ. Ποταμίτης

«Μάζευα μέσα μου την ομορφιά του κόσμου όπου τη συναντούσα.Και την πρόβαλλα στην οθόνη της ψυχής μου οπότε χρειαζόταν.Μ' αυτή την απλή συνταγή επέζησα...!» Α. Παπαδάκη

Ο χρόνος ανυπόμονος Βιάζεται πολύ να φύγει Σα σφοντύλι που γυρνά Και όλους μας τυλίγει. Σαν καβαλάρης τριγυρνά Ντυμένος μονομάχος Που σπιρουνίζει τ'άλογο Αγέρωχος σα βράχος. Το μαγικό του το σπαθί Το διάβα του φωτίζει Κι ότι του αντιστέκεται Μεμιάς αιχμαλωτίζει. Χρόνε πες μας τί κυνηγάς Πες μας και τι γυρεύεις Ψάχνω να βρω τη Μοίρα …

Συνεχίστε την ανάγνωση του "Ο χρόνος που τρέχει.."