Δεν θα αποφύγουμε
το πικρό, το βαρύ, το άδικο·
μα μπορούμε να επιλέξουμε
πού θα σταθεί το βλέμμα μας.
Στις ρωγμές υπάρχει φως,
στις απώλειες, χώρος για νέο νόημα.
Και αν οι απογοητεύσεις
είναι το αναπόφευκτο ποτάμι,
οι ευλογίες είναι τα νησιά του,
εκεί πρέπει να ξαποσταίνουμε,
εκεί να θυμόμαστε
πως η ζωή, παρά τον πόνο,
είναι ακόμα δώρο πολύτιμο.
Ό,τι χτίστηκε και γκρεμίστηκε,
δεν πήγε χαμένο∙
έγινε μάθημα,
έγινε ρίζα βαθύτερη
για το επόμενο βήμα.
Να ξαναρχίζεις
χωρίς ντροπή,
χωρίς το βάρος του χθες,
με την ταπεινή βεβαιότητα
πως κάθε αρχή,
όσο μικρή κι αν μοιάζει,
κουβαλά μέσα της
ολόκληρη την ελπίδα.
π. Παύλος Παπαδόπουλος FB
Μελισσούλες 