Αν περιμένεις να ξημερώσει μέραπου δεν θα έχεις προβλήματα άδικα περιμένεις..

Ξέρεις τι έχω καταλάβει;
Πως αν περιμένεις να ξημερώσει μέρα
που δεν θα έχεις προβλήματα άδικα περιμένεις.
Τα προβλήματα ποτέ δεν σταματούν.
Ούτε οι έγνοιες, ούτε οι δυσκολίες.

Να δίνει μόνο ο Θεός να τα αντέχουμε.
Να μας δίνει φώτιση καί κουράγιο να συνεχίσουμε τον αγώνα.

Κάθε άνθρωπος έχει τις έγνοιες του.
Κάθε άνθρωπος έχει τα προβλήματά του.
Κάθε άνθρωπος κουβαλά καί τον δικό του Σταυρό.
Άλλος μεγαλύτερο καί άλλο μικρότερο Σταυρό.
Κάποιοι τον κουβαλούν αγόγγυστα.
Κάποιοι άλλοι δακρύζουν στα κρυφά.
Κάποιοι από τον δρόμο καμιά φορά κουράζονται καί ξαποσταίνουν.

Άλλοι τον κουβαλούν στους ώμους.
Άλλοι στη πλάτη. Καί άλλοι αγκαλιά.
Σφιχτά.Καθένας όμως και κάτι κουβαλάει.

Διάβασα κάπου πώς έλεγε ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης:
Τον Σταυρό μου δεν τον παρατάω κάτω.
Δεν θέλω να με βρεί ο Χριστός χωρίς τον Σταυρό μου.
Κι αν ακόμα δεν μπορώ να τον κουβαλώ
με δύναμη ψυχής τουλάχιστον θα τον σέρνω.

π. Θεόκτιστος Δικταπανίδης.