Ο ταπεινός άνθρωπος

" Μακάριοι είναι εκείνοι οι άνθρωποι που κατόρθωσαν να μιμηθούν την ταπεινή γη, η οποία, ενώ πατιέται από όλους, όμως όλους τους σηκώνει με την αγάπη της και τους τρέφει με στοργή σαν καλή μάνα, η οποία έδωσε και το υλικό για την σάρκα μας στην πλάση. Δέχεται επίσης με χαρά και ό,τι της πετάμε, …

 Μόνος σου είσαι ;  Πού είναι οι άλλοι ;  Τι έχεις κάνει για να τους φέρεις μαζί σου ; 

"...Κανείς δεν πρέπει να θέλει να σωθεί μόνος του, χωρίς να σωθούν και οι άλλοι. Είναι λάθος να προσεύχεται κανείς για τον εαυτό του, για να σωθεί ο ίδιος. Τους άλλους πρέπει ν’ αγαπάμε και να προσευχόμαστε να μη χαθεί κανείς· να μπουν όλοι στην Εκκλησία. Αυτό έχει αξία. Και μ’ αυτή την επιθυμία πρέπει …

Υ Π Ο Μ Ο Ν Η!

«Εγώ παιδί μου με την υπομονή τα έβγαλα πέρα τα τόσα σκάνταλα που μου παρουσιαζόντουσαν.Γι’ αυτό δεν πρέπει να θυμώνεις!Και ‘γω δεν ξέρω να μιλήσω; Ξέρω! αλλά σκέφτομαι το αποτέλεσμα και έτσι σιωπώ.» Άγιος Νικόλαος Πλανάς

«Θα πάρω μιαν ανηφοριά θα πάρω μονοπάτια να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά»

«Θα πάρω μιαν ανηφοριά θα πάρω μονοπάτια να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά» Του Βαγόρη Το Ημερολόγιο έδειχνε 1η Απριλίου 1955, όταν αντήχησε στην Κύπρο η φωνή του Διγενή και συγκλονίζει τον όπου γης Ελληνισμό. Το  1955-59, η ΕΟΚΑ έγραψε μία ιστορία, όπως μόνον ο απλός λαός ξέρει να γράφει  Ο όρκος των Αγωνιστών «Ορκίζομαι εις …

Ηταν 1η Απριλίου και μεις διψούσαμε για λευτεριά..

Κι εσύ φημισμένε, εσύ δοξασμένεεσύ, δυνατέ… Ένα μόνο ξέρε:Πως όσο ψηλά κι αν ανέβειςποτέ δε θα φτάσεις το μπόι των χαμηλώνπου θυσιάστηκαν για ψηλά πράγματα! Μ. Λουντέμης ... Χρόνια πολλά και ελεύθερα Κύπρος μας! Τιμή και δόξα σε όσους αγωνίστηκαν με τόση λαχτάρα για την λευτεριά!!

Μαμά, μην κλαις, είμαι αιώνιος!

Αυτή τη βαρυσήμαντη φράση δεν την είπε κάποιος ιερέας, θεολόγος ή έστω κάποιος ενάρετος ενήλικας πιστός. Την είπε ένα παιδάκι! Ένα αγοράκι πέντε περίπου ετών! Ήταν άρρωστο από καρκίνο και μάλιστα στο κεφάλι. Πονούσε πολύ και επειδή ήταν ένα υπέροχο παιδάκι, το αγαπούσαν πολύ και οι γιατροί, και παρέμεναν πολλή ώρα κοντά του. Εκείνο όμως …

Ο μεγαλύτερος πόνος είναι ν’αγαπάς μέχει τέλους..

«Δεν μπορούμε να αγαπήσουμε χωρίς να υποφέρουμε.Ο μεγαλύτερος πόνος είναι να αγαπάς μέχρι τέλους.Ο Χριστός αγάπησε τόσο πολύ τον κόσμο που πέθανε στο σταυρό.Το ίδιο και οι άγιοι.Κερδίζουμε τον Παράδεισο ή τον χάνουμε και πάμε στην κόλαση, αρκεί να δεχθούμε ή να απορρίψουμε τον σταυρό που όρισε ο Χριστός». Άγιος Σωφρόνιος Ζαχάρωφ

Τα τέσσερα πράγματα που σκοτίζουν τη ψυχή!

ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΥ ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΙΤΟΥ (+) Ο άνθρωπος για να έχει πνευματική ζωή, να έχει το φως στη ζωή του, πρέπει να έχει τελεία επικοινωνία με το περιβάλλον του. Από τη στιγμή που δεν έχει αυτή την απλή, την φυσική, την άνετη εγκατάλειψη και παράδοση του εαυτού του στον άλλον, και επομένως την βίωση του άλλου ως οικείου …