«Το πιο μεγάλο δώρο στα παιδιά σου είναι ο χρόνος σου….»

Ένα από τα μεγαλύτερα μυστικά της πνευματικής ζωής είναι να αντιληφθούμε το πόσο πρόσκαιρα και μεταβλητά είναι τα πάντα στην ζωή. Το ξυπνητήρι της ζωής είναι ο θάνατος. Όταν ξέρεις ότι κάτι μπορεί να το χάσεις τότε αρχίζεις να το εκτιμάς.Κανείς δε μπορεί να αισθανθεί ευγνωμοσύνη γι’ αυτά που έχει, εάν δεν νιώσει πόσο εύκολο …

Ο Χριστός βαδίζει αργά μέσα στην ιστορία

 Χριστός βαδίζει αργά μέσα στην ιστορία.Αργά σαν βαθύ ποτάμι, που κάποιο παιδί θα το νόμιζε ακίνητο, αλλά που ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε να του φτιάξει φράγμα. Αργά σαν σιτάρι, που σπέρνεις το φθινόπωρο και το χειμώνα νομίζεις ότι είναι νεκρό.Ακόμα δεν ήρθε η άνοιξη για το σπόρο του Χριστού.Ο δρόμος Του είναι δύσκολος.Γι' αυτό …

Αχ αυτοί οι λογισμοί..

«Πρέπει πάντοτε νά προσέχουμε καί νά ἔχουμε μία συνεχή ἀμφιβολία γιά τό ἄν τά πράγματα εἶναι ἔτσι πού τά σκεπτόμαστε. Γιατί, ὅταν κανείς συνεχῶς ἀσχολεῖται μέ τούς λογισμούς του καί τούς ἐμπιστεύεται, τά φέρνει ἔτσι ὁ διάβολος, ὥστε νά κάνει τόν ἄνθρωπο πονηρό, ἔστω κι ἄν εἶναι ἀπό τή φύση του ἀγαθός…Πρέπει νά ἔχουμε καλούς …

Ξέρουμε άραγε να επιλέγουμε..

«Ο σημερινός άνθρωπος βασίζεται πάρα πολύ σε μικροπράγματα και λεπτομέρειες, πολιορκείται από πολλά ψεύτικα και άχρηστα πράγματα και δεν ξέρει πια πώς να διαλέξει.  Αν ξέρεις να επιλέγεις καλά, όλα γίνονται εύκολα και η ζωή είναι όμορφη.  Αν διαλέξεις άσχημα, πάντα παλεύεις...»

Υ Π Ο Μ Ο Ν Η

Ένας ερημίτης έζησε τριάντα ολόκληρα χρόνια στην έρημο, τρώγοντας μόνο τους καρπούς μιας φοινικιάς που είχε φυτρώσει έξω από την καλύβα του. Ύστερα όμως του έσπειρε ζιζάνια στο νου ο διάβολος κι άρχισε να συλλογίζεται πως άδικα σπατάλησε εκεί τόσα χρόνια. Τι κέρδισα τάχα; Έλεγε στον εαυτό του. Ούτε αποκαλύψεις είδα ούτε κανένα θαύμα έκανα, …

Η πόρτα του καλού δεν πρέπει ποτέ να μένει κλειστή..

«Η πόρτα του καλού δεν πρέπει ποτέ να μένει κλειστή,Ας μη περνάει μέρα, που να μην ανοίγεις έστω για λίγο αυτή την πόρτα.Μια σύντομη προσευχή για τον άλλο, μια μικρή εξυπηρέτηση,ένας ενθαρρυντικός λόγος, ένα τηλεφώνημα, είναι ικανά να ανοίξουντην πόρτα του Καλού, που δεν είναι άλλη από την πόλη του Ουρανού.»

Η ΚΑΛΗΜΕΡΑ είναι του Θεού..

Έχουμε γλώσσα να παρηγορήσουμε, έχουμε χέρια να αγκαλιάσουμε, έχουμε χαμόγελο να χαμογελάσουμε, έχουμε αγάπη να την εκφράσουμε.. Να λέμε την ΚΑΛΗΜΕΡΑ μας με αγάπη και να ζεσταίνεται η καρδιά του άλλου που την παίρνει. H ΚΑΛΗΜΕΡΑ είναι του Θεού, να την μοιραζόμαστε απλόχερα μαζί με την αγάπη μας..