"Να θυμάστε στη ζωή σας, πως όσες φορές θα αγαπάτε χωρίς να επιδιώκετε να σας αγαπούν,θα μαζεύονται όλοι κοντά σας σαν τις μέλισσες." Άγιος Πορφύριος"
Πέρα από τις όμορφες ευχές που δίνουμε αυτές τις ημέρες, πρέπει να καταλάβουμε ότι κανείς χρόνος δεν θα είναι καλύτερος εάν εμείς οι ίδιοι σε συνεργασία με τον Θεό δεν παλέψουμε γι’ αυτό. Η ζωή είναι ένα δώρο που πρέπει να το πάρουμε στα χέρια μας, να το ανοίξουμε και να το χαρούμε. Ο Θεός …
Ποτέ δεν είμεθα μόνοι μας. Αυτός — ο πανταχού Παρών, ο Παντογνώστης — είναι η αυτο-Αγάπη. Πως να μην Τον πιστεύσωμε; Ο ήλιος λάμπει. Αν και ο κόσμος αμαρτάνει και εμείς αμαρτάνουμε, σκότος και πονηρία βασιλεύουν, αλλά ο Ήλιος της Δικαιοσύνης θα λάμψει· μόνο να ανοίξουμε τα μάτια μας, την πόρτα της ψυχής να κρατήσουμε …
Αγίου Επιφανίου, Επισκόπου Σαλαμίνας της Κύπρου 1 . Το λιοντάρι Θ’ αρχίσουµε να µιλάµε για το λιοντάρι, το βασιλιά των ζώων. Γιατί κι ο Ιακώβ, ευλογώντας τον Ιούδα, έλεγε· «λιονταράκι είσαι Ιούδα· από βλαστάρι, γιε μου, μεγάλωσες» (Γεν. 49, 9) και τα επόμενα. Ο Φυσιολόγος είπε για το λιοντάρι, πως έχει τρία χαρακτηριστικά γνωρίσµατα: Πρώτο …
Συνεχίστε την ανάγνωση του "Αγίου Επιφανίου, Το λιοντάρι και ο Χριστός"
Το βράδυ που γεννήθηκε ο Χριστός έκανε πολύ κρύο. Η σπηλιά ήταν κρύα και η Παναγία δεν ήξερε τι να κάνει. Τότε ο Ιωσήφ σκέφτηκε να ανάψει φωτιά για να ζεσταθούν λίγο, μα δεν έβρισκε πουθενά ξύλα.Βγαίνει έξω από τη σπηλιά, κάνει μια βόλτα, μα τίποτα. Ξαναμπαίνει πάλι μέσα, παίρνει λίγα άχυρα από τη φάτνη …
Συνεχίστε την ανάγνωση του "Η Παναγία και η ευλογία της ελιάς – Μια όμορφη ιστορία"
Όσα λαμπιόνια κι αν στολίσουν τις πλατείες μας...τίποτε δεν προσεγγίζει το μεγαλειώδες φώς και την απαστράπτουσα Θεική Σου λάμψη, Κύριε.. Εσύ είσαι η οδός και η σωτηρία μου, το φώς και η αναστασή μου!! Δίχως την δική Σου παρουσία όλα μοιάζουν ψευτικά . Τίποτε δεν μπορεί να συμπληρώσει το απέραντο κενό και σκοτάδι που νιώθει …
Συνεχίστε την ανάγνωση του "Όσα λαμπιόνια κι αν στολίσουν τις πλατείες μας.."
« Όταν έχεις λίγα θέλεις λίγα παραπάνω..Όταν έχεις πολλά θέλεις ακόμα περισσότερα.. Όταν χάνεις ότι είχες,τότε καταλαβαίνεις ότι και τα λίγα που είχες ήταν αρκετά..»
Οι χαριτωμένοι άνθρωποι, οι άνθρωποι του Θεού, μεταδίδουν τα συναισθήματά τους, τη χαρά και τη λύπη τους σε όλη την κτίση. Η άλογη κτίση συγχαίρει και συνοδυνάται με αυτούς. Οι προπτωτικές καταστάσεις επαναλαμβάνονται, για να μας διαβεβαιώσουν ότι υπάρχει Θεός, ότι υπάρχει ατελεύτητη μακαριότητα, την οποίαν έχασαν οι προπάτορες με την παρακοή στο θέλημα του …
Νά ’σαι εἴκοσι δύο χρονῶν καί νά ’σαι θανατοποινίτης! Νά περιμένεις νά σέ κρεμάσουν! Ἡ ζωή μπροστά γεμάτη ὀμορφιά καί νειάτα καί ’σένα νά θέλουν νά σέ σκοτώσουν; Καί γιατί τέλος πάντων; Γιατί θέλησες νά ὑπάρχει ἰσότητα καί σωστό στήν κοινωνία! Νά μήν ὑπάρχουν ἀφεντάδες καί…δοῦλοι. Νά ’μαστε ὅλοι ἴσοι. Καί νά ’ναι ὅλα ἴσια. …
Συνεχίστε την ανάγνωση του "Mε ποιό τρόπο γνώρισε την πίστη ο Ντοστογιέφκυ; (Υπέροχο άρθρο!)"
Πριν από πάρα πολλά χρόνια ζούσε ένας γέρος τσαγκάρης. Το όνομά του ήταν Πανώφ. Ο μπαρμπα-Πανώφ δεν ήταν πλούσιος. Όλη η περιουσία του ήταν ένα μικρό δωμάτιο που έβλεπε στον δρόμο του χωριού. Η γυναίκα του είχε πεθάνει πριν από πολλά χρόνια και τα παιδιά του είχαν πια μεγαλώσει και είχαν φύγει από το σπίτι …
Ακούμε καιρό τώρα πως σημασία δεν έχει ο προορισμός, αλλά το ταξίδι. Χαιρόμαστε μιας και είμαστε περαστικοί και ταξιδιώτες από αυτόν τον κόσμο. Χαιρόμαστε επειδή για μας το είχε πει μάλλον ο Καβάφης. Τα Χριστούγεννα είναι ο προορισμός. Εμείς τα βλέπουμε από μακριά. Άλλοτε πλησιάζουν κι άλλοτε ξεμακραίνουν. Και τότε αναρωτιόμαστε τι να είναι άραγε …
