Που πήγαν οι μανάδες;

Που πήγαν οι μανάδες; Εκείνες που φρόντιζαν τα παιδιά τους μέχρι να μεγαλώσουν… που τα συμβούλευαν, όχι μόνο να είναι καλά παιδιά αλλά και γιατί να είναι καλά παιδιά…             Που πήγαν οι μανάδες; Εκείνες που μάθαιναν στα παιδιά τους όλον τον κόσμο: από το μαγείρεμα στην κατσαρόλα, το ράψιμο και το μπάλωμα, μέχρι την υπομονή …

«Μέτρα την ευτυχία με ότι έχεις, όχι με ότι χάνεις.»

"Για έναν ξυπόλητο άνθρωπο, η ευτυχία είναι ένα ζευγάρι παπούτσια. Για κάποιον που φορά φθαρμένα, είναι ένα καινούργιο ζευγάρι. Για εκείνον που έχει καινούργια, ένα ζευγάρι ακόμη πιο όμορφο. Μα για τον άνθρωπο που δεν μπορεί να περπατήσει, ευτυχία είναι να σταθεί στα πόδια του, ξυπόλητος ή μη. Μέτρα την ευτυχία με ότι έχεις, όχι …

ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΕ!

Δεν κοστίζει τίποτε.Πλουτίζει αυτόν που το δέχεται χωρίς να φτωχαίνει αυτόν που το δίνει.Διαρκεί μόνο μια στιγμή, αλλά το αποτέλεσμα μένει για πάντα.Κανείς δεν είναι τόσο πλούσιος ώστε να μη το χρειάζεται.Κανείς δεν είναι τόσο φτωχός ώστε να μη μπορεί να το δώσει στον καθένα.Φέρνει ευτυχία σ' όλους παντού.Είναι το σύμβολο της φιλίας, της καλής …

«Οι ωραιότερες στιγμές που έζησα ήταν της αδικίας»

Ο ευλαβής Γέροντας υπεραγαπούσε την ευλάβεια, τη θεική δικαιοσύνη, και προτιμούσε να αδικείται και να χαίρεται και ποτέ να μην αδικεί. Έλεγε διδακτικά: «Οι ωραιότερες στιγμές που έζησα ήταν της αδικίας. Όποιος δέχεται τον άδικο, δέχεται τον αδικημένο Χριστό στην καρδιά του». Τα λόγια αυτά δεν είναι απλά ωραία λόγια, αλλά είναι καρπός μακράς εργασίας …

Βάλε στη δοκιμασία αγάπη για να φύγει ο πειρασμός!

Γερόντισσα Γαβριηλία: Να σου πω ένα μικρό παράδειγμα. Ήταν μια φίλη μου, κατοικούσε με τον πολύ καλό της σύζυγο και με την μητέρα του. Η μητέρα του ήταν πάρα πολύ καλός άνθρωπος, αλλά από το πρωί που θα ξυπνούσε, ως την ώρα που θα κοιμότανε μιλούσε… Αγαπούσε την νύφη της πάρα πολύ και η νύφη …

Στενή η πύλη..

«…Ήταν σκληρή και δύσκολη η ζωή μου, αλλά ουδέποτε προσευχήθηκα στον Θεό να γίνει εύκολη. Διότι είναι «στενὴ ἡ πύλη καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωὴν καὶ ὀλίγοι εἰσιν οἱ εὑρίσκοντες αὐτήν» (Ματθ. 7, 14). Και ακόμη, «διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ» (Πράξ. 14, 22)…». «..Για πολύ καιρό και …

Γιατί λέμε τα κλειδιά του παραδείσου και όχι το κλειδί;

Έκανε ο Θεός τον Παράδεισο για του Δίκαιους. Έκανε τον άδη για τους αμαρτωλούς. Έκλεισε και τον Παράδεισο, έκλεισε και τον άδη, αλλά τα κλειδιά του άδη τα κράτησε ο Ίδιος. Έτσι βλέπουμε στην Αποκάλυψη του Ιωάννη: «και έχω τας κλεις του θανάτου και του άδου» (Αποκ. α’, 18). Τα κλειδιά του Παραδείσου, τα έδωκε …

Μην κρίνεις αν δεν ξέρεις τη ζωή μου..

.. Μην κρίνεις αν δεν ξέρεις τη ζωή μου..Έλα να πάρεις τα παπούτσια μου, για να σε αφήσω να βυθιστείς λίγο στα ίδια νερά που βρέθηκα.Έλα να πάρεις τα παπούτσια μου, έτσι να περπατήσεις στο μονοπάτι της ζωής μου και ίσως μπορείς να καταλάβεις.Έλα να πάρεις τα παπούτσια μου, ζήσε ότι έχω περάσει, και πες …