Να φεύγεις από τα σπίτια των ανθρώπων και να μην τα θυμάσαι. Ούτε τα έπιπλά τους, ούτε τα χαλιά τους, ούτε τους πίνακές τους. Να θυμάσαι τα χέρια που σε αγκάλιασαν, τον φίλο που σου χαμογελούσε με λαχτάρα κοιτάζοντας σε βαθιά στα μάτια και το άρωμα της καρδιάς να ξεχύνεται παντού και να σε κάνει …
Συνεχίστε την ανάγνωση του "Το σπίτι δεν είναι τα τούβλα και τα κεραμίδια… είναι η ψυχή."

