Κατηγορία: Τέχνη και ποίηση

Ἀπὸ τὴ γῆ δυὸ δάκρυα, θερμὰ μαργαριτάρια, ἀνέβηκαν καὶ στάλαξαν στοῦ Πλάστη τὰ ποδάρια. Κι εἶπε τὸ πρῶτο τρέμοντας ἐμπρὸς στὸ θεῖο θρόνο: «᾽Εμένα μ’ ἔβγαλε ἡ καρδιὰ γιὰ τὸ δικό της πόνο». Κι ὁ Πλάστης ἀποκρίθηκε: «Οὔτε στιγμὴ μὴ χάνης! Σύρε νὰ γίνης βάλσαμο, τὸν πόνο της νὰ γιάνης». Κι εἶπε καὶ τ’ ἄλλο …

Συνεχίστε την ανάγνωση του "Της ευσπλαχνίας τα δάκρυα δικά μου δάκρυα είναι.."

Αναρωτιέμαι μερικές φορές:Είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά πως η ζωή μου είναι μία;Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν;Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν;Μούτρα… Ν’ αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα. Τη μέρα, την κάθε σου μέρα.…Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή …

Συνεχίστε την ανάγνωση του "Όσο κι αν κανείς προσέχει,όσο κι αν το κυνηγά πάντα…"

«Ναι αγαπημένη μου, ἐμεῖς γι αὐτὰ τὰ λίγα κι ἁπλὰ πράγματα πολεμᾶμε γιὰ νὰ μποροῦμε νά ῾χουμε μία πόρτα, ἕν᾿ ἄστρο, ἕνα σκαμνὶ ἕνα χαρούμενο δρόμο τὸ πρωὶ ἕνα ἤρεμο ὄνειρο τὸ βράδι. Γιὰ νά ῾χουμε ἕναν ἔρωτα ποὺ νὰ μὴ μᾶς τὸν λερώνουν ἕνα τραγούδι ποὺ νὰ μποροῦμε νὰ τραγουδᾶμε». Τάσος Λειβαδίτης 

"Τις μεγάλες αποφάσεις στη ζωή μας ,τις παίρνει η ψυχή μας.Δεν πέφτει λόγος σε κανέναν να τις κρίνει.'' Αλκιονη Παπαδάκη

Τάσου Λειβαδίτη Mοναξιά είναι, να κρατάς στα χέρια σου ένα λουλούδι.. και να μην έχεις πού να το δώσεις…

"Μετράω τα σφάλματα που έκανα, τις μάχες που έδωσα,τις δίψες,τις παραχωρήσεις, μετράω τις κακίες μου,τις καλοσύνες μου,μετράω...μετράω...δίχως ποτέ μου να τελειώνω..." (Λειβαδίτης)

«Μπορώ να γίνω ευτυχισμένος με τα πιο απλά πράγματακαι με τα πιο μικρά..Και με τα καθημερινότερα των καθημερινών.Μου φτάνει που οι εβδομάδες έχουν Κυριακές.Μου φτάνει που μ’ αγαπάνε τέσσερις άνθρωποι.Πολύ…Μου φτάνει που αγαπάω τέσσερις ανθρώπους.Πολύ…Που δεν φοβάμαι να θυμάμαι.Που δε με νοιάζει να με θυμούνται.Που μπορώ και κλαίω ακόμα.Και που τραγουδάω… μερικές φορές…Που υπάρχουν μουσικές …

Συνεχίστε την ανάγνωση του "Η ευτυχία βρίσκεται στην απλότητα!"

Δεν είναι άξιοι να αγαπηθούν εκείνοι οι οποίοι δεν διακινδυνεύουν τίποτε. Αγάπα για να ζήσεις, ζήσε για να αγαπάς. Μη σκύβεις ποτέ το κεφάλι… ψηλά να το κρατάς για να θεωρείς τον ήλιο της ζωής. Διονύσιος Σολωμός

 Πολύ μίλησα για τον ήλιο σε τούτο τον κόσμο, πολύπροσπάθησα να τον κάμω λόγο, να τον μοιράσωσε εγκόλπια, να τον κλείσω στους κάλυκες μικρών ποιημάτων, όπως βάζουνε τ’ άνθημέσα σε βάζα και τα τοποθετούν στους διαδρόμουςή τα δωμάτια. Συχνά όμως έτυχε να εισδύσουν σύννεφα στ’ αργαστήρι μου,να μη βλέπω...Αλλά κανείς δεν υπήρξε όσο θα ‘θελεδυνατός. Γι’ αυτό …

Συνεχίστε την ανάγνωση του "Συγγνώμη.."

Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσειπάλι η άνοιξη θ’ ανθίσει..!