Άντων Τσέχωφ. Τις προάλλες φώναξα στο γραφείο μου τη δεσποινίδα Ιουλία, τη δασκάλα των παιδιών. Έπρεπε να της δώσω το μισθό της.- Κάθισε να κάνουμε το λογαριασμό, της είπα. Θα ‘χεις ανάγκη από χρήματα και συ ντρέπεσαι να ανοίξεις το στόμα σου… Λοιπόν…Συμφωνήσαμε για τριάντα ρούβλια* το μήνα…- Για σαράντα.- Όχι, για τριάντα, το έχω …
Συνεχίστε την ανάγνωση του "«Μα γιατί δε φωνάζεις για το δίκιο σου;»"

