Εὐλογημένο ἤ καταραμένο τό γιατί;

Ἐρώτημα τόσο συχνό, τόσο βαθύ, τόσο δυνατό στήν ἐκφορά του, τόσο δύσκολο στήν ἀπάντησή του. Ἐρώτημα τόσο ἀληθινό, τόσο ἀνθρώπινο, τόσο ἀπαιτητικό, πού ὅμως ἀπό τή φύση του δέν ἀντέχει στόν λόγο, δέν ἐκφράζεται μέ τό στόμα, δέν μπαίνει σέ λέξεις, δέν δημοσιοποιεῖται σέ ἀκροατήριο, πολύ δέ περισσότερο, δέν ἐπιδέχεται μονοσήμαντες ἀπαντήσεις ἀπό κάποιους πού …

Δέκα αλήθειες που πονάνε για τις ανθρώπινες σχέσεις

«Σ’ αγαπώ μη γνωρίζοντας πώς, από πού και πότε,σ’ αγαπώ στα ίσια δίχως πρόβλημα ή περηφάνια:σ’ αγαπώ έτσι γιατί δεν ξέρω μ’ άλλον τρόπο…» – Πάμπλο Νερούδα Τον τελευταίο καιρό μ΄απασχολεί πολύ το θέμα των σχέσεων. Βλέπω ολοένα και πιο συχνά γύρω μου τους ανθρώπους να κλείνονται ερμητικά στο μικρόκοσμό τους, τη ίδια στιγμή που …

Η ποντικοπαγίδα

Ένα ποντικάκι κάποτε, παρατηρούσε από την τρυπούλα του τον αγρότη και τη γυναίκα του που ξεδίπλωναν ένα πακέτο. Τι λιχουδιά άραγε έκρυβε εκείνο το πακέτο; αναρωτήθηκε… Όταν οι δύο αγρότες άνοιξαν το πακέτο, δε φαντάζεστε πόσο μεγάλο ήταν το σοκ που έπαθε, όταν διαπίστωσε πως επρόκειτο για μια ποντικοπαγίδα! Τρέχει γρήγορα λοιπόν στον αχυρώνα για …

Να το μεγαλώσω ξανά από την αρχή…

Θα ζωγράφιζα με τα δάχτυλα περισσότερο,και θα έδειχνα με το δάχτυλο λιγότερο. Θα διόρθωνα λιγότερο,και θα συνδεόμουν περισσότερο. Θα σταματούσα να έχω τα μάτια στο ρολόι μου,και θα άρχιζα να βλέπω με τα μάτια μου. Θα νοιαζόμουν να ξέρω λιγότερα,και θα ήξερα να νοιάζομαι περισσότερο. Θα έκανα περισσότερες πεζοπορίες,και θα πετούσα περισσότερους χαρταετούς. Θα σταματούσα …

Η Ψυχολόγος , η Επιστήμη και η φωνή της Καρδιάς..

Κάποτε, όσοι σπούδαζαν ψυχολόγοι, μαστίζονταν από ανεργία. Σήμερα είναι όλοι πλούσιοι. Οι δουλειές πηγαίνουν απ’ το καλό στο καλύτερο. Δεν προλαβαίνουν ούτε για φαγητό να πάνε! Τόσο πολλή δουλειά έχουν. Όχι μόνο στην Αθήνα, μα και στην επαρχία. Ψυχολόγοι και ψυχίατροι στο φουλ από δουλειά. Έτσι μου ομολογούν οι ίδιοι μέσα στο ταξί. Ο κόσμος, μου …

Συννεφιασμένοι προβληματισμοί…μπροστά στον ήλιο…

Στο ερώτημα του Κυρίου : «Τι θέλεις άνθρωπε;» αν η απάντηση δεν είναι ΕΣΕΝΑ ΚΥΡΙΕ… τότε οτιδήποτε άλλο,  θα οδηγήσει τον άνθρωπο στην ειδωλολατρία και στον εκτροχιασμό από τον δρόμο της ζωής. Για να ακολουθήσουμε τον Χριστό οφείλουμε να Τον καταλάβουμε, να Τον αφήσουμε να μας μιλήσει και να Τον ακούσουμε.  «Ἰδού ἕστηκα ἐπί τήν θύραν …

Η μετάνοια ενός μεγάλου μάγου (καταγραφή υπό Νικολάου Βοϊνέσκου)

Αφηγείται ο πατήρ Αθανάσιος Σιμωνοπετρίτης ότι πριν λίγα χρόνια στις 4 Ιανουαρίου ήταν στην μονή Σίμωνος Πέτρας του Αγίου Όρους 35 νέοι, οι περισσότεροι φοιτητές. Μόλις τελείωσε η λειτουργία ανεβήκαμε στο αρχονταρίκι για καφέ. Τότε με πλησίασαν δύο νέοι πολύ ευλαβείς και μου είπαν: «Πάτερ, τον βλέπεις αυτόν;». Τους απάντησα, τον βλέπω. «Τον ξέρεις;». Όταν …

Μην βιάζεσαι να κρίνεις ( Διήγημα ζωής)

Καθώς στεκόταν μπρος στην τάξη της την Ε’ δημοτικού, την πρώτη ημέρα του σχολείου η κυρία Τζοβάννα είπε στα παιδιά ένα ψέμα. Όπως οι περισσότερες δασκάλες, κοίταξε τους μαθητές της και είπε ότι τους αγαπούσε όλους το ίδιο. Αλλά αυτό ήταν αδύνατον, διότι εκεί στην μπροστινή σειρά, βυθισμένο στο κάθισμά του ήταν ένα μικρό αγόρι, …

Δώσε στον άλλον πρώτα ένα χαμόγελο.

” Εσύ που πλησιάζεις τον αδελφό σου, εσύ που είσαι σύζυγος, όταν πλησιάσεις τον ή την σύζυγό σου, εσύ που είσαι πατέρας, μητέρα, όταν πλησιάσεις το παιδί σου ό, τι θα του πεις, ό, τι σκέφτεσαι να του πεις, πες το, αφού πρώτα του πεις δυο κουβέντες που θα του δώσουν χαρά, παρηγοριά, μια ανάσα. …

Καμία ηθική δεν νικάει τον θάνατο….

π. Λίβυος Όταν ο Χριστός συγχωρούσε την μοιχαλίδα γυναίκα, ζητώντας από τους διώκτες της να πετάξουν την πέτρα της οργής και ηθικής τους «καθαρότητας» λέγοντας τους «ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλέτω…», δεν έσωζε απλά έναν άνθρωπο από το θάνατο, ούτε παρέδιδε μαθήματα καλής συμπεριφοράς, αλλά αποκάλυπτε μια μεγάλη οντολογική αλήθεια, ότι κανείς άνθρωπος δεν …