«Οι ωραιότερες στιγμές που έζησα ήταν της αδικίας»

Ο ευλαβής Γέροντας υπεραγαπούσε την ευλάβεια, τη θεική δικαιοσύνη, και προτιμούσε να αδικείται και να χαίρεται και ποτέ να μην αδικεί. Έλεγε διδακτικά: «Οι ωραιότερες στιγμές που έζησα ήταν της αδικίας. Όποιος δέχεται τον άδικο, δέχεται τον αδικημένο Χριστό στην καρδιά του». Τα λόγια αυτά δεν είναι απλά ωραία λόγια, αλλά είναι καρπός μακράς εργασίας …

Στενή η πύλη..

«…Ήταν σκληρή και δύσκολη η ζωή μου, αλλά ουδέποτε προσευχήθηκα στον Θεό να γίνει εύκολη. Διότι είναι «στενὴ ἡ πύλη καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωὴν καὶ ὀλίγοι εἰσιν οἱ εὑρίσκοντες αὐτήν» (Ματθ. 7, 14). Και ακόμη, «διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ» (Πράξ. 14, 22)…». «..Για πολύ καιρό και …

Γιατί λέμε τα κλειδιά του παραδείσου και όχι το κλειδί;

Έκανε ο Θεός τον Παράδεισο για του Δίκαιους. Έκανε τον άδη για τους αμαρτωλούς. Έκλεισε και τον Παράδεισο, έκλεισε και τον άδη, αλλά τα κλειδιά του άδη τα κράτησε ο Ίδιος. Έτσι βλέπουμε στην Αποκάλυψη του Ιωάννη: «και έχω τας κλεις του θανάτου και του άδου» (Αποκ. α’, 18). Τα κλειδιά του Παραδείσου, τα έδωκε …

Μην κρίνεις αν δεν ξέρεις τη ζωή μου..

.. Μην κρίνεις αν δεν ξέρεις τη ζωή μου..Έλα να πάρεις τα παπούτσια μου, για να σε αφήσω να βυθιστείς λίγο στα ίδια νερά που βρέθηκα.Έλα να πάρεις τα παπούτσια μου, έτσι να περπατήσεις στο μονοπάτι της ζωής μου και ίσως μπορείς να καταλάβεις.Έλα να πάρεις τα παπούτσια μου, ζήσε ότι έχω περάσει, και πες …

ΠΡΟΣΟΧΗ!!

Στὴν ἄκρη  μιᾶς  λίμνης εἶχαν  κατεβεῖ  μερικὰ  περιστέρια. Λίγο  πιὸ  πέρα,  ἀναπηδοῦσαν ἔξω  ἀπὸ  τὸ  νερό,  παίζοντας,  ἕνα – δυὸ βατράχια… Κάποιο παιδάκι  ἔρριξε  πρὸς  τὰ  ἐκεῖ μιὰ  πέτρα ποὺ ἀμέσως βυθίσθηκε σχηματίζοντας ὁμόκεντρους κύκλους στὰ ἤρεμα νερά. Τότε τὰ  περιστέρια  πέταξαν  καὶ  ὑψώθηκαν  τρομαγμένα στὸν  οὐρανό, ἐνῶ  τὰ  βατράχια  βούτηξαν  βαθιὰ  μέσα  στὸ  νερὸ …

Όμορφο και αληθινό!..

Όσο πιο σοφοί δείχνουμε μπροστά στους ανθρώπους, τόσο πιο χαζοί αισθανόμαστε προς τον εαυτό μας.Όσο πιο πολύ εξαίρουμε τις αρετές μας μπροστά στους ανθρώπους, τόσο πιο δυνατά τονίζονται προς τους ίδιους μας τους εαυτούς ανάλογες αδυναμίες και ελαττώματα.Ένας στρατιώτης εξομολογήθηκε στον φίλο του, ότι όποτε εξήρε στην παρέα και περιέγραφε τον ηρωισμό του στον πόλεμο, …

Που δεν κρύβεται ο Θεός..

"Ο Θεός παιδί μου,δεν κρύβεται πίσω από τους θάμνους. Ούτε χρειάζεται νασκαρφαλώσεις στα βουνάγια να Τον συναντήσεις. Έρχεται Αυτός και σε βρίσκεικάθε φορά που συγχωρείςκάποιον που σ’εβλαψε,κάθε φορά που βοηθαςκάποιον που βρίσκεται σε ανάγκη. Έλκεται η Θεία Χάρις παιδίμου, δεν εκβιάζεται…" Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ

Ο δικός μας χιτώνας..

Οι άνθρωποι συχνά αποφαίνονται για το αν είμαστε καλοί ή κακοί.Ανάλογα με την απόφασή τους μας εκτιμούν, μας θαυμάζουν ή μας κατακρίνουν.Οι διάφορες κρίσεις των ανθρώπων δεν μοιάζουν για μας με χιτώνες;Τη μια μας ντύνουν με τον χιτώνα του σοφού, την άλλη με τον μανδύα της ανδρείας, την άλλη μας σκεπάζουν με τα κουρέλια της …

Κάθε φορά που θα είσαι σίγουρος με τον εαυτό σου..

Μα εκεί στην άκρη του ώμου του ένα πρόσωπο οικείο και γλυκό στεκόταν και σε κύτταζε, και η ματιά Του ίδια σαϊτα σου σημάδευε την καρδιά. Στο χε πει . –Κάθε φορά που θα είσαι σίγουρος με τον εαυτό σου, θα Με αρνείσαι τρεις φορές. Κι όλο κρύβεσαι.Κι όλο νιώθεις ένοχος γιατί θέλει άλλα η ψυχή σου, αλλά ο κόσμος δεν σε αφήνεις να θέλεις κι …