Δεν είναι αυτό που λέμε, αλλά αυτό που ζούμε..

Δεν είναι αυτό που λέμε, αλλά αυτό που ζούμε. Δεν είναι αυτό που κάνουμε, αλλά αυτό που είμαστε.Η γλώσσα του Θεού είναι η σιωπή.Αν κατορθώσει κανείς να συζή με τον κόσμο, όπως το λάδι και το νερό στο καντήλι που δεν ανακατεύονται, τότε είναι εν Θεώ. Εν τω κόσμω αλλ΄ ουκ εκ του κόσμου. ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ …

Σ’αγαπώ γι’ αυτό που είσαι..

Σ’αγαπώ γι’ αυτό που είσαι και όχι εκείνο που ήθελε ο εγωισμός μου να είσαι.Δεν θα σε χρησιμοποιούσα για να νιώσω εγώ "επιτυχημένος". Δεκανίκι του δικού μου κενού δεν θα γινόσουν ποτέ. Σε αγαπώ γι’ αυτό που είσαι!.

Γι’ αυτό «Κάνε αγάπη!»

Γι’ αυτό «Κάνε αγάπη!»Η άσκηση στην αγάπη είναι ο δρόμος που οδηγεί στην απόλυτη Αγάπη, όπως ενσαρκώθηκε στο πρόσωπο του Χριστού. Το μονοπάτι είναι πάντα εκεί, έτοιμο να το περπατήσεις. Με πόνο αλλά και με χαρά, με δίψα αλλά και με δροσιά, με κόπο αλλά και με ανάπαυση. Το μοναδικό μας εφόδιο: Η ΑΓΑΠΗ!«Κάνε αγάπη» …

Ένα Χελιδόνι τα Χριστούγεννα..

Ένας παλαιός λαϊκός μύθος διηγείται, πως τα χελιδόνια στις παμπάλαιες εποχές δεν ήξεραν να αποδημούν στα πιο ζεστά μέρη πριν το χειμώνα. Και όταν έπεφτε το χιόνι και έσφυζε η παγωνιά, αυτά υπέφεραν σκληρά και πέθαιναν.Βλέποντας αυτό κάποιος ελεήμων άνθρωπος τα λυπήθηκε πολύ, και άρχισε να προσπαθεί με ό,τι ήξερε και όπως μπορούσε να κατευθύνει …

Σκέφτηκες μήπως πως όταν παρακαλάς να γίνει το θαύμα, αν δεν γίνει ίσως είναι κι αυτό ένα θαύμα;

Σκέφτηκες μήπως πως όταν παρακαλάς να γίνει το θαύμα, αν δεν γίνει ίσως είναι κι αυτό ένα θαύμα; Μήπως τελικά ο Θεός κάνει το θαύμα Του κάποιες φορές όταν μας απαντήσει όχι ή όταν σιωπά; Θαύμα δεν είναι να γίνει αυτό που θέλουμε εμείς ή να γίνει όπως το βλέπουμε εμείς. Θαύμα είναι να γίνει …

Να είσαι χαρά του άλλου και όχι το βάσανο και η δυσκολία του…

Οι άνθρωποι μπορεί να ξεχάσουν τα πάντα όχι όμως το πως τους κάνατε να νιώσουν. Γι’ αυτό ο Γέροντας Αιμιλιανός τόνιζε κάνε τους άλλους και ιδιαίτερα εκείνους που είναι κοντά σου και θέλεις στην ζωή σου, να χαίρομαι την παρέα και παρουσία σου. Να είσαι χαρά και φως γι’ αυτούς. Να γυρνάς στο σπίτι και …

Όλοι μπορούμε να δώσουμε λίγο φως στον κόσμο..

Ένα μικρό κεράκι βρισκόταν σε ένα δωμάτιο μαζί με άλλα κεριάΤα περισσότερα από τα οποία ήταν πολύ μεγαλύτερα και πολύ ομορφότερα από αυτό.Μερικά ήταν δεμένα με κορδέλες πολύχρωμες, άλλα ήταν πιο απλά, σαν κι αυτό.Δεν ήξερε τον λόγο που βρισκόταν εκεί και τα άλλα το έκαναν να αισθάνεται μικρό και ασήμαντο.Όταν έπεσε ο ήλιος και …

Ώσπου ξαφνικά Κύριε κατάλαβα…

Ζητούσα επίμονα να μάθω ν αγαπώ Κύριε… Μελετούσα το παράδειγμά Σου, Διάβαζα για τους ανθρώπους Σου, πως κατάφεραν και ξεπέρασαν τις ανθρώπινες αδυναμίες και ζητούσα επίμονα να με διδάξεις, να με μάθεις το μεγαλύτερο αγαθό, να μου δώσεις τη μεγαλύτερη αρετή… Αντί για αγάπη όμως, μου έδωσες πόνο, καταφρόνηση, περιφρόνηση, ύβρη, μοναξιά… Απόρησα για αυτή …

 Να θυμάσαι,το χαμόγελό σου φέρνει φως ακόμα και στο πιο βαθύ σκοτάδι…

Βλέπεις κάτι προσωπάκια χαρούμενα,χαμογελαστά,έτοιμα να ευθυμήσουν,έτοιμα να δείξουν το χαμόγελό τους. Ακόμα και με βροχή και συννεφιά,ακόμα και μέσα στη δοκιμασία,ακόμα και μέσα στην αποτυχία,χαμογελούν, γελούν, ευθυμούν. Δεν είναι ότι είναι αναίσθητοι,δεν είναι που θέλουν να κρύψουν το δάκρυ τους. Φυσικά κι αυτοί κλαίνε,αλλά δεν κλαψουρίζουν συνεχώς.Φυσικά και αυτοί στεναχωριούνται,αλλά η καρδιά τους δεν στενεύει. Τους …