Πρόπερσι ισορροπούσες πάνω σε μια λεπτή λωρίδα
το εγώ
πέρσι ανέβηκες σ’ ένα γρήγορο όχημα,
το εσύ
και φέτος γίναμε εμείς,
μια παρέα αναζήτησης του Θεού.
Κάθε Πεντηκοστή ο νους αναβαπτίζεται
ευχαίς αισίαις.
Πεθαίνουν οι ώρες οι παλιές, οι μεταμεσονύκτιες,
οι ώρες που νυστάζει η ψυχή και χασμουριέται η πίστη, η ελπίδα…
Σε κάθε θεία φώτιση,
αρχίζει η περίθαλψη των οργάνων της ψυχής:
Ένας λόγος ανοιχτός, απρόσκλητος καμμιά φορά,
παυσίπονο γίνεται στα πονεμένα μέλη.
Ένα παράδειγμα σα νυστέρι ακουμπά στα μολυσμένα μέλη΄
-αποτελεσματικά καθαρίζει-.
Μια μεταμόσχευση αντικαθιστά ένα μέλος νεκρό
αλειτούργητο, από πάθη και λάθη,
ένα μέλος που δεν εμπνέει,
αφού ούτε αέρα χάριτος πλέον έχει!
Σκέψου να μην λειτουργεί η καρδιά του πνεύματος
και την σωστή πίεση της Αγάπης να μην εξασφαλίζει…
Ανακαίνιση στο κτίριο της ψυχής…
άλλοι το λένε λουτρό, αυτογνωσία, εξομολόγηση,
της θείας χάρης εγκατάσταση,
ευλογία,φώτιση, χαρά,
αγάπη θεία!
Σε μια τέτοια περίοδο χάριτος,
χωρίς να πολεμάει ο πειρασμός,
της ψυχής σου φτιάχνεις
ένα απαλό, ειρηνικό σωματάκι,
περιποιημένα ρουχάκια της φοράς,
κάθε φορά που γυμνή, πληγωμένη
στέκεται στη προσευχή,
την στολίζεις με πατρικές νουθεσίες, με μητρικά χάδια,
και χτενισμένη απ’ τα πολλά “Κύριε ελέησον”,
φτιάχνεις μια κούκλα μέσα σου,
και περιμένεις
σ’ έναν ενδεή, πάσχοντα, ανήμπορο
ή σ’ έναν ε υ λ ο γ η μ έ ν ο
να την χ α ρ ί σ ε ι ς…
Με τα χρόνια, και σε ειρήνης καιρό
πλάθεις μια ηρωίδα ψυχή.
Είναι η ώρα που με τέτοιες δυνάμεις,
δεν ελέγχεις τίποτε εξουσιαστικά,
αλλά υποτάσσεσαι στα κελεύσματα και τις επιθυμίες
Αυτού που δεν πόθησε
τίποτε άλλο περισσότερο για σένα
από εσένα…
Κι όποιος συναντήσει μια τέτοια θεωρία και πράξη
αγκαλιασμένες,
είναι τυχερός,
γιατί έχει μπροστά του
έναν του Θεού εκλεκτό,
της ζωής κι αυτός
χορηγός
Ιωάννα Ιωαννίδου
Μελισσούλες 