Ευλογημένες σιωπές..

Ἔλεγε ὁ Γέροντας Αἰμιλιανός:
Ὅταν ἤμουν μικρός, ἐπειδὴ ἐκ χαρακτῆρος μου ἤμουν ζωηρός, ἡ γιαγιά μου ὡς δασκάλα συχνὰ μοῦ θύμιζε:
«Ἀλέξανδρε, ὅσο θὰ σιωπας, τόσο θὰ φωνάζει μέσα σου ὁ Θεός».
Ἔτσι ἁπλὰ ἔμαθα ἀπὸ πολὺ μικρὸς νὰ σιωπῶ, γιὰ νὰ ἀφουγκράζομαι τὴν φωνὴ τοῦ Θεοῦ. Σχολιάζοντας αὐτό, ἔλεγε ὅτι:
«δὲν μᾶς κάνουν τὰ λόγια κοινωνικούς, ἀλλὰ ἡ σιωπή, ἡ ὁποία μᾶς κάνει κοινωνοὺς τοῦ Θεοῦ»καὶ ὅποιος εἶναι κοινωνὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν μπορεῖ νὰ μὴν εἶναι κοινωνικὸς μὲ τοὺς ἀνθρώπους».

Ἱερομονάχου Μύρωνος Σιμωνοπετρίτου