Μύρισε η γειτονιά λεμονανθούς.
Άνοιξη μπήκε για καλά. Μεθυστικές οι μυρωδιές. Κόκκινοι έγιναν οι αγροί και κίτρινοι. Πρασίνισε η πλάση. Μια ζωγραφιά του Πααραδείσου η φύση όλη!
Βλέπεις ψυχές, όπως τις μέλισσες, από λουλούδι σε λουλούδι να πετούν και να τρυγούν το νέκταρ της αγάπης του Θεού. Να φτιάχνουν το μέλι της ζωής. Τ’ αέναο, τ’ ατέλειωτο και άφθαρτο, που γλυκαίνει κάθε πίκρα, κι ανασταίνει κάθε νεκρά!
Να γίνονται οι ίδιες αγάπη!
Και να μοσχοβολούν Άνοιξη!
Η Ανάσταση πλησιάζει!


