Να το μεγαλώσω ξανά από την αρχή…

Θα ζωγράφιζα με τα δάχτυλα περισσότερο,και θα έδειχνα με το δάχτυλο λιγότερο. Θα διόρθωνα λιγότερο,και θα συνδεόμουν περισσότερο. Θα σταματούσα να έχω τα μάτια στο ρολόι μου,και θα άρχιζα να βλέπω με τα μάτια μου. Θα νοιαζόμουν να ξέρω λιγότερα,και θα ήξερα να νοιάζομαι περισσότερο. Θα έκανα περισσότερες πεζοπορίες,και θα πετούσα περισσότερους χαρταετούς. Θα σταματούσα …

Αν όλοι σ’εγκαταλείψουν κι αν μείνεις ολομόναχος…

Αν όλοι σ’εγκαταλείψουν κι αν μείνεις ολομόναχος, πέσε τότε κάτω στη γη και φίλησε την και βρέξε την με τα δάκρυα σου και θα βγάλει η γη καρπό από τα δάκρυα σου[..].Άν όμως, βρεις άλλον έναν σαν κι εσένα, τότε βρίσκεται ήδη όλος ο κόσμος παρών.[..]Αγκαλιάστε ό ένας τον άλλο με συγκίνηση και υμνήστε τον …

ΠΕΡΙ ΟΝΟΥ ΣΚΙΑΣ

Η έκφραση αυτή σημαίνει επιπολαιότητα και ανοησία. Τη λέμε, όταν μαλώνουν κάποιοι για κάτι το ασήμαντο. Λέγεται ότι προήλθε από καυγά και δίκη, που έγινε στην πόλη Άβδηρα της Θράκης για τη σκιά ενός όνου(γαϊδάρου).  Ένας ταξιδιώτης νοίκιασε γάιδαρο για να μεταβεί σε κάποιους γνωστούς. Η ημέρα ήταν πολύ ζεστή. Σταμάτησαν λίγο να ξαποστάσουν, όμως …

Ο καφές δεν αλλάζει αν δεν βάλουμε εμείς το χεράκι μας…

Επιτυχημένα στελέχη πολυεθνικής συναντούν τον παλιό τους καθηγητή από το πανεπιστήμιο.Η συζήτηση στρέφεται στην καθημερινότητα, στο στρες και στη ζωή.Ο καθηγητής ετοιμάζεται να σερβίρει καφέ, κρατώντας μια μεγάλη κανάτα και πολλά και διαφορετικά φλιτζάνια. Άλλα ήταν από πορσελάνη, άλλα από πλαστικό άλλα από κρύσταλλο. Μερικά ήταν φθηνά, άλλα ακριβά και άλλα πολύ ιδιαίτερα. Ζήτησε από τους …

ΟΤΙ ΔΙΝΕΙΣ….ΠΑΙΡΝΕΙΣ !

Λέει μια λαϊκή παράδοση, ότι κάποτε πέθαναν δύο γείτονες. Ένας πολύ πλούσιος και ένας πολύ φτωχός. Και παρουσιάστηκαν και οι δύο αυθημερόν στον Απόστολο Πέτρο.Ο Απόστολος Πέτρος έστειλε τον πλούσιο σε μια παράγκα και τον φτωχό σε ένα διώροφο σπίτι. Ξινίστηκε ο πλούσιος και τόλμησε και είπε στον Απόστολο:- Άγιε Πέτρο, μήπως κάνετε λάθος; Εγώ …

«Μηδένα πρό τοῦ τέλους κατάκρινε»

Πολύς λόγος γίνεται στις μέρες μας για ισοβίτες και δικαιώματα και όλα τα σχετικά, κι ας θυμηθούμε για λίγο έναν άλλο ισοβίτη, τον Κώστα Πάσσαρη. Διαβάζοντας κανείς όσα έχουν γραφεί δημόσια γι’ αυτόν [ΕΔΩ] καταλήγει στο συμπέρασμα που έχουμε συνηθίσει να αποτυπώνουμε με τη φράση «βίος και πολιτεία». Ληστείες, φόνοι και κάθε είδους αντικοινωνική και …

Το Φως του Χριστού και το σκοτάδι της ψυχής μου

Ο Άγιος Πορφύριος που τόσο πολύ αγαπάμε μας διδάσκει να ποτίζουμε τα λουλούδια μας και όχι τα αγκάθια μας, να μην εστιάζουμε στα πάθη μας αλλά στην Αγάπη του Χριστού μας! Κι αυτό είναι μεγάλη αλήθεια! Το βιώνω κάθε φορά που προσπαθώ να κόψω ή να ελαττώσω κάποιο πάθος μου. Τότε γκρεμίζομαι πραγματικά και το …

Η θλίψη καλύτερη από το «τίποτα»

"Αν είχα να διαλέξω ανάμεσα στη θλίψη και στο τίποτα, θα διάλεγα τη θλίψη."Γιατί στο "τίποτα" δεν έχεις ζήσει... Μέσα από τη θλίψη όμως, έχεις την ευκαιρία να αισθανθείς, να γνωρίσεις τον εαυτό σου, να συνειδητοποιήσεις τί έχει αξία στην ζωή, να ολοκληρωθείς, να παλέψεις για να σταθείς στα πόδια σου και να "σηκωθείς".William Faulkner.

Πως βλέπουμε τους άλλους…

Ἄγνωστος συγγραφεύς Κάποτε στὴν ἄκρη ἑνὸς χωριοῦ ζοῦσε ἕνας γέρος. Μία μέρα ἕνας ταξιδιώτης ποὺ ἔφτασε στὸ χωριὸ ἀπὸ ἕνα μακρινὸ τόπο, πλησίασε τὸν γέρο καὶ ρώτησε: «Πῶς εἶναι οἱ ἄνθρωποι τοῦ χωριοῦ»; Ὁ γέροντας τὸν κοίταξε καὶ τὸν ρώτησε: - «Πῶς βρίσκεις τοὺς ἀνθρώπους στὸ δικό σου τόπο;» Ὁ ταξιδιώτης σάστισε λίγο καὶ μετὰ …