Αιώνια αλήθεια..

Λέει ο χρυσός στό μάρμαρο:Στά πέρατα τού κόσμουποιός ήλιος λάμπει ωσάν κι εμέ; Εγώ τόν κόσμο κυβερνώ, τήν ευτυχία υφαίνω,ποδοπατώ τήν ομορφιά, τήν ασχήμια ομορφαίνω. Εγώ οδηγώ στά σκοτεινά τού κλέφτη μου τό χέρι,εγώ αγοράζω τήν τιμή καί τήν πουλώ στό δρόμο,ποδοπατώ τήν αρετή, καταπατώ τό νόμο. Περίσσιες είν' οι χάρες μου κι η δύναμή …

Να εκπέμπεις αγάπη, γιατί εδώ είμαστε περαστικοί..

Δεν μπορώ να σου δώσω λύσειςγια όλα τα προβλήματα της ζωής σου,ούτε έχω απαντήσειςγια τις αμφιβολίες και τους φόβους σου ˙όμως μπορώ να σ’ ακούσωκαι να τα μοιραστώ μαζί σου. Δεν μπορώ ν’ αλλάξωτο παρελθόν ή το μέλλον σου.Όμως όταν με χρειάζεσαιθα είμαι εκεί μαζί σου. Δεν μπορώ να αποτρέψω τα παραπατήματα σου.Μόνο μπορώ να …

Η μοναξιά που τρομάζει..

Θα σου πω πια μοναξιά με τρομάζει περισσοτερο....Εκείνη που την νιώθεις μέσα στο πλήθος.Γιατί κανείς δεν ακούει τα λόγια σου,δεν μετράει τους παλμούς της καρδιάς σου,δεν απλώνει το χέρι να πιάσει το δικό σου,απλά βαδίζει δίπλα σου και πολλές φορέςσε σπρώχνει για να περάσει. Γ.Ρίτσος

Η αληθινή αγάπη θέλει απλά..

Ερωτεύομαι τα φτερά των πουλιών... Έχουν το εαρινό φως και δεν στριμώχνονται στην απεραντοσύνη του ουρανού τους... Να, όπως η αληθινή αγάπη ... Θέλει άπλα... Θέλει μία ευρύχωρη καρδιά με απλοχεριά και αειθαλή γενναιοδωρία ... ~ ανώνυμης πηγή

Ο «Ταξιδιώτης»

Το εντυπωσιακό άγαλμα του Γάλλου Bruno Catalano που συμβολίζει το κενό που παράγει στο να είσαι, αναγκασμένος να φύγεις από το σπίτι σου, τη ζωή σου, τη γη σου, τις ρίζες σου για οποιοδήποτε λόγο.

Η ζωή μας μια πασχαλιά

'' Η ζωή μας μια πασχαλιάαυτή ονειρευόμασταν από παιδιάμε χορούς και τραγούδια στη κρυφή γωνιάκαι στην αγνή αγάπη βρίσκαμε μια ζεστή αγκαλιά.Η ζωή μας μια πασχαλιά αέναη συντροφιά στον χρόνοσε χειμώνες και καλοκαίριατον χρόνο ξεγελούσαμετο μυστικό φυλάγαμε.Μακάρι να γίνει η ζωή μας μια πασχαλιάστην αγάπη να τρέχουμεόλους στα μάτια να κοιτάμε.'' Δημήτρης Τζαφέρης

Έναν κλωνίν βασιλιτζιά

https://www.youtube.com/watch?v=jbQ6V2zd9A0 "Έναν κλωνίν βασιλιτζιά" σε μουσική Γιώργου Κοτσώνη και στίχους Άνθου Ροδίνη. Πότισε τη βασίλιτζιά τζαι ράντισε απ’ έξω δε με κρυφά, γλυτζιά-γλυτζιά την ώρα πο’ να ρέξω. Ένα κλωνί βασιλιτζιά για μέναν κόρη κόψε μυρίστου το τζαι δως μου το ν’ αναστηθώ τζαι πόψε. Ζηλεύκου σε πως σ’ αγαπώ τζι οι όμορφες στα όρη …