Κάνε την καρδιά μου Χριστούγεννα…

Σαυτόν τον σκοτεινό τόπο,

σ’ αυτό το κρύο μέρος,

σ ‘αυτόν τον αφιλόξενο οίκο,

μέσα σ’ αυτήν την βρωμιά,

μέσα σ’ αυτήν την πτωχεία,

εδώ που η αρμονία σπανίζει

εδώ που η ομορφιά εκφυλίστηκε

εδώ που η ειρήνη εξορίστηκε.

Εδώ, έλα Κύριε.

Σ’ αυτό το ταλαίπωρο σώμα,

μέσα σ’ αυτήν την πληγωμένη καρδιά.

Εδώ, κάνε την φάτνη σου Κύριε.

Τίποτα δεν έχει να ζηλέψει η καρδιά μου από εκείνο

το σπήλαιο της Βηθλεέμ.

Το ίδιο κρύα,

το ίδιο βρωμερή,

το ίδιο πτωχή,

το ίδιο άσχημη και άσημη.

Εδώ, Κύριε έλα.

Έλα και γεννήσου μέσα μου.

Σ’ αυτόν τον οίκο που αρνείται να σε φιλοξενήσει.

Έλα και παραβίασε το εγώ μου, την άρνησή μου.

Έλα και παύσε με.

Έλα και κάνε με ό,τι θέλεις, κάνε ό,τι θέλεις.

Μη με ρωτήσεις. Σκλάβωσέ με στο φως Σου.

Άσε με να απορώ μαζί με τους Αγγέλους

για την φιλανθρωπία Σου.

Άσε με να απορώ με την ταπείνωσή Σου,

με την ανεξικακία Σου, με την απλότητά Σου.

Ξέρω ότι δεν με σιχαίνεσαι.

Το ξέρω, γιατί γνωρίζω την απύθμενη αγάπη Σου.

Εσύ δεν με αποστρέφεσαι. Εσύ που όλα τ’ αγκαλιάζεις.

Εγώ με αποστρέφομαι.

Εγώ που όλα τα θέλω δικά μου,

που νομίζω ότι όλα τ’ αξίζω,

που θεωρώ ότι όλα τα δικαιούμαι.

Έλα Κύριε και παύσε με. Αυτό Σου ζητώ.

Σιώπα την φασαρία μου.

Γαλήνεψε την ταραχή μου.

Φώτισε το σκότος μου.

Ειρήνευσε την αγωνία μου.

Γεννήσου και στην δική μου καρδιά…

Κι ας μου στοιχίσει τα πάθη μου,

το βόλεμά μου, το δίκαιό μου.

Γεννήσου και στην δική μου καρδιά.

Άλλαξέ με. Κάνε με δικό Σου.

Θώπευσε με την γλυκιά Σου παρουσία

τις πληγές των αμαρτιών μου.

Άσε με να δω για λίγο το χαμόγελό Σου.

Αυτό που είναι γεμάτο από την αθωότητα των βρεφών.

Κάνε για λίγο στασίδι Σου και την δική μου καρδιά.

Κάνε για λίγο τόπο Σου τον τόπο μου.

Μην με λογαριάσεις.

Μην αφήσεις την βρωμιά μου να καλύψει την προαίρεσή μου.

Έλα Κύριε απρόσμενα όπως τότε.

Έλα μέσα στην σιγή της μετάνοιας.

Έλα παρά τους λογισμούς της αμφιβολίας.

Έλα ως Βρέφος που δεν απειλεί κανέναν.

Έλα ως Διδάσκαλος που δεν αποπαίρνει κανέναν.

Έλα ως Πατέρας που αγαπά τα παιδιά Του.

Έλα ως Θεάνθρωπος που σώζει τους πάντες.

Έλα Χριστέ μου και μη με υπολογίζεις.

Γεννήσου μέσα μου και γέννησέ με…

Κάνε την καρδιά μου Χριστούγεννα…

 π.Π.Παπαδόπουλος (FB)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: