ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ Ο ΠΟΝΟΣ..

Ο πόνος είναι σαν έναν τοκογλύφο.
Εάν του επιτρέψεις να μπει στην καρδιά σου, δεν θα μπορέσεις ποτέ να τον ξεπληρώσεις. Πάντα θα ζητά κι άλλο, περισσότερα, μέχρι να τα χάσεις όλα.

Έτσι είναι ο πονεμένος άνθρωπος. Ανήμπορος να ξεχρεώσει, να ορθοποδήσει· τα έχει πάρει όλα ο πόνος. Η καρδιά του έχει παραδοθεί, το μυαλό του έχει θολώσει, η ψυχή του έχει μπερδευτεί, το σώμα του έχει κουραστεί.

Και ζητά παρηγοριά και βοήθεια. Και συνήθως βιάζεται να τα λάβει. Και τότε κάνει λάθος επιλογές και αντί να ξαλαφρώσει, άλλο τόσο βυθίζεται στα χρέη της οδύνης.

Γι’ αυτό στάσου για μια στιγμή. Μην βιάζεσαι.
Πονάς, το ξέρω. Μα περίμενε. Δώσε χρόνο στον εαυτό σου. Μην ξεχνάς ότι αυτός ο τοκογλύφος ζητά μόνο τότε που τον θυμάσαι εσύ ο ίδιος.

Ναι, δεν είναι εύκολο να ξεχάσεις. Μα τουλάχιστον μην τον θυμάσαι συνέχεια, μην προσπαθείς να του μιλήσεις καθημερινά. Άστον για λίγο, μέχρι να μπορέσεις κάπως να τον αντιμετωπίσεις. Ζητά βοήθεια αμέσως. Μην προσπαθείς μόνος σου. Μιλά σε κάποιον που εμπιστεύεσαι. Μιλά για το χρέος σου, για τον πόνο σου, για το βάσανό σου. Βγάλτο από μέσα σου. Εάν σε αγαπά ο άλλος θα καταλάβει, θα σε βοηθήσει…

Δεν υπάρχει καμία απειλή, εάν εσύ θελήσεις να απαλλαγείς.
Δεν είναι ντροπή ο πόνος.
Ντροπή είναι εάν κάποιος απαξιώνει κάποιον πονεμένο.

Ναι, στο ξαναλέω, το ξέρω ότι είναι δύσκολο όταν βρίσκεσαι μέσα σε αυτήν την οδύνη, το μπέρδεμα, το σκοτάδι. Μα μην βιαστείς ν’ αντιδράσεις, ν’ αποφασίσεις, να δράσεις.

Ζεις και αυτό είναι σημαντικό.
Και ο πόνος μέσα στη ζωή είναι, αλλά η ζωή δεν είναι μόνο πόνος· είναι και χαρά και φως.
Μην τρέφεις αυτόν τον τύραννο με τις εμμονές, με τον εγωισμό, με το μίσος και την κακιά.
Γιατί τελικά εσύ θα χάσεις, εσύ θα υπερχρεωθείς και δεν θα μπορέσεις ποτέ να ξεπληρώσεις.

Φτάνει πια το χρέος. Πλήρωσες με δάκρυα, με ξενύχτια, με ανύποπτη θλίψη. Δεν χρωστάς πια. Ναι, δεν χρωστάς του πόνου, τίποτα.
Χρωστάς όμως στην ζωή.
Ναι, στην ζωή σου που την ξέχασες.
Χρωστάς σ’ εσένα, που δεν σε αγάπησες.
Χρωστάς στον Θεό και στους ανθρώπους σου που σε αγαπούν.

Και τι θέλουν;
Να δραπετεύσεις…
Θέλουν να τους αφήσεις να σε αγαπήσουν…
Ένα χαμόγελό σου!

Και τι στοιχίζει ένα χαμόγελο;
Τίποτα…μα και τα πάντα.

Αρχιμανδρίτης Παύλος Παπαδόπουλος (FB)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s