Αυτός που αγαπάει νιώθει πάντα ότι χρωστάει..

Αυτός που αγαπάει νιώθει πάντα ότι χρωστάει. Όχι επειδή έχει κάποιο ενοχικό σύνδρομο, αλλά διότι νιώθει η καρδιά του πάντα την ανάγκη να δοθεί περισσότερο, να δώσει στον άλλον ό,τι έχει, να θυσιαστεί, να σταυρωθεί, να μοιραστεί, να πεθάνει για να ζήσει ο άλλος, να χάσει για να σωθεί ο άλλος.

Δεν ξέρω εάν σου έχει συμβεί, αλλά είναι έναΤο μεγαλύτερο και το τελειότερο κατόρθωμα, που μπορεί να πετύχει ο άνθρωπος, είναι να πλησιάσει στο Θεό και να ενωθεί μ’ Αυτόν. βίωμα παράξενο, ακατανόητο, μα συνάμα υπέροχο, που σε ζωοποιεί και σε ξεκουράζει αντί να σε μειώνει και να σε εξουθενώνει.
Διότι κινείσαι, όχι βάσει της λογικής, αλλά βάσει της καρδιάς σου.

Και καθώς αγαπάς και ξοδεύεσαι στον άλλο, συγχρόνως γεμίζεις και νιώθεις πλήρης, ολοκληρωμένος.

Το χρωστάς στον εαυτό σου λοιπόν.
Τι χρωστάς;
Να αγαπήσεις.

«Αγαπά και κάνε ό,τι θέλεις», είπε ένας Αββάς.

Όμως αυτός ο απλός λόγος κρύβει μέσα του κόπο, ταπείνωση, συγχώρεση, ανιδιοτέλεια, μετάνοια, απλότητα, αποδοχή, κατανόηση.
Διότι μόνο όταν έχεις όλα αυτά στην πράξη μπορείς να αγαπήσεις πραγματικά τον άλλον όπως είναι, χωρίς εμπάθεια και προσδοκίες, χωρίς απαιτήσεις και γκρίνιες.

Όταν αγαπάς ελπίζεις και υπομένεις…


Παύλος Παπαδόπουλος Αρχιμανδρίτης FB

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s