Μην υπερασπίζεσαι πάντα αυτόν που αγαπάς.Κάποιες φορές χρειάζεται και να τον ελέγξεις..

Μην υπερασπίζεσαι πάντα αυτόν που αγαπάς.
Κάποιες φορές χρειάζεται και να τον ελέγξεις.

Τότε η αγάπη είναι πραγματική, όταν θέλει το καλό του άλλου που ίσως έρθει και με μια παρατήρηση.

Δεν δείχνουμε την αγάπη μας όταν ό,τι κι αν κάνει ο άλλος εμείς τον νταντεύουμε και του λέμε καλά λογάκια.

Βέβαια ο τρόπος μας πάντα να είναι απαλός. Αλλά μην αμνηστεύουμε κάθε λάθος ή αδικία που διαπράττει κάποιος που έχουμε στην καρδιά μας.

Αυτό το λάθος κάνουν πολλοί γονείς προς τα παιδιά τους κι έτσι μεγαλώνοντας γίνονται τόσο εγωιστές που δεν μπορούνε να ακούσουν ένα «όχι» ή έναν λόγο που δεν τους επαινεί αλλά τους βάζει στην θέση τους.

Πώς νομίζετε φτάσαμε στην σημερινή εποχή όπου κανείς δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του κι έτσι χωρίζει εύκολα, διαλύει μια συνεργασία, καταστραφεί μια φιλία…όλοι παρεξηγούνται με το παραμικρό!

Όταν αγαπάς κάποιον και θα τον μαλώσεις και θα τον συμβουλεύσεις κι ας του είναι δυσάρεστο. Όχι βέβαια για να τον μειώσεις ή για να βγάλεις τον κομπλεξισμό σου πάνω του, αλλά για να τον βοηθήσεις και να τον ωφελήσεις. Τα κίνητρα σου να είναι αγαθά και όχι εμπαθή. Τότε πληροφορείται και η ψυχή του άλλου και δέχεται τον λόγο σου, το σκέφτεται, προβληματίζεται.

Όπως ο πνευματικός μας που καλείται όχι να γίνει ο κολλητός μας, αλλά ο βοηθός μας προς την επίτευξη της πνευματικής μας αναγέννησης. Ίσως φανεί κάποτε και αυστηρός και καυστικός.

Το ξανατονίζω ότι παίζει σημαντικό ρόλο ο τρόπος μας. Όμως μερικοί με αφορμή τον κακό τρόπο του άλλου κλείνουν τα αυτιά τους στην σωστή συμβουλή του.

Ακόμα και τότε λοιπόν, εάν έχουμε ταπείνωση και απλότητα ας μείνουμε στο λόγο του άλλου και όχι στον τρόπο που εκφράστηκε και ίσως ήταν αγενής και απότομος.

Το θέμα είναι εάν θελουμε να ωφελούμαστε ή απλά θέλουμε καλά λογάκια, ζώντας στην πλάνη του ναρκισσισμού μας.

Ο ταπεινολογίες μας είναι ανούσιες.
Όταν όμως ο άλλος μας ελέγξει για κάτι, όταν μας παρατηρήσει, όταν μας μαλώσει και μας υποδείξει το λάθος μας, τότε φαίνεται εάν όντως το αποδεχόμαστε ταπεινά και είμαστε έτοιμοι να επανορθώσουμε και να μετανοήσουμε.

Παύλος Παπαδόπουλος Αρχιμανδρίτης FB

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s