Ανθρώπινο το σφάλλειν..

Τι γενναιότητα ,αλήθεια χρειάζεται για να ομολογήσουμε, ακόμα και στον εαυτό μας, ότι κάναμε λάθος!

Πληθώρα οι δικαιολογίες: αρνητικές , μη προβλέψιμες εξελίξεις, παρορμητικές αντιδράσειςμας , απώλεια ψυχραιμίας κάτω από συναισθηματική φόρτιση και πλείστα άλλα, Ναι μεν, αλλά….

Σε τι ωφελεί αυτή η μετά μανίας υπεράσπιση των λαθών μας; Αδιέξοδη τακτική. Δεν προάγει τίποτε.

Καλύτερα να παραδεχθούμε ευθέως , σαν παλληκάρια: Ναι , πήρα λάθος δρόμο στο συγκεκριμένο ζήτημα, που αφορά εμένα προσωπικά ή τρίτους. Θα προσεγγίσω αλλιώς το θέμα. Θα προσπαθήσω ξανά και ξανά. Δικαιούμαι μια δεύτερη ευκαιρία, καθώς είναι ανθρώπινο το σφάλλειν.  Θα επανορθώσω. Θα αγωνιστώ.

Χάθηκε μια μάχη, δεν χάθηκε ο πόλεμος.

Αυτό ας είναι το σύνθημα μας.

Κλειώ -Σταυρούλα Κουράση  (Κόσμος της Ελληνίδος τευχ.627)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s