Έχει και μαύρους γιατρούς το νοσοκομείο;

Το 2001 κάποιος χριστιανός ονόματι Νικόλαος, νοσηλευόταν βαρειά
άρρωστος σε νοσοκομείο της Αθήνας.
Βλέποντας, ότι πάει πρός το χειρότερο, ειδοποιεί επειγόντως τον
πνευματικό του να έλθει στο νοσοκομείο.
Ό πνευματικός, ο οποίος είναι Γέροντας σε μοναστήρι, ϕθάνει εσπευσμένα
στον θάλαμο, τραβάει το παραβάν και ακούει με προσοχή, όσα του λέει ο
ασθενής. Κάποια στιγμή ο ασθενής ϕοβισμένος, πιάνει σϕιχτά το χέρι του
πνευματικού.
– Τί συμβαίνει Νικόλαε, τον ρωτάει ο πνευματικός.
– Πλησίασαν τρεις με μαυριδερή οψι, απαντάει.Έχει άρα και μαύρους
γιατρούς το νοσοκομείο;
Οι δικοί μας με τα λευκά ρούχα, στέκουν μακριά.
Ο έμπειρος πνευματικός, καταλαβαίνει τί συμβαίνει και προσπαθεί να τον
βοηθήση. Τον ρωτάει μήπως έχει διαπράξει τήν «τάδε αμαρτία. Πράγματι
θυμάται ο Νικόλαος και παραδέχεται ότι τήν έχει διαπράξει. Ταυτόχρονα
λέει στον πνευματικό, ότι ο ένας από τούς τρεις μελαμψούς βγαίνει έξω,
απειλώντας τον με νοήματα.
Ο πνευματικός του υπενθυμίζει και μια άλλη αμαρτία. Ομολογεί, ότι τήν
έπραξε και με ανακούϕιση λέει, ότι ϕεύγει εξαγριωμένος και ο δεύτερος
μαύρος άνδρας. Παρόμοια, ο πνευματικός του αναϕέρει και τρίτη αμαρτία•
συμϕωνεί ο ασθενής και ζητάει συγχώρηση, τού διαβάζει συγχωρητική ευχή και τον ρωτάει, ποιος είναι τώρα στον θάλαμο.
Ο ασθενής ειρηνικός και χαρούμενος πλέον, λέει: Εξαϕανίσθηκαν και οι
τρεις μαύροι και πλησίασαν δύο ωραιότατοι νέοι, με κατάλευκη ενδυμασία
και χαμογελαστά πρόσωπα!
Ο πνευματικός συγκλονίστηκε στήν παρουσία των Αγγέλων και ξαναρωτάει:
– Πού κάθονται αυτοί οι νέοι;
-Εδώ δεξιά, δίπλα από το κρεβάτι, απαντάει ο Νικόλαος, μα τί ομορϕιά
είναι αυτή, τί καλοσύνη!
Θεέ μου, σκέπτεται ο πνευματικός, πώς στέκω εγώ, ανάμεσα στους
αγγέλους σου! Κι ένώ αυτά διαλογίζεται, νοιώθει το χέρι τού Νικολάου,
πού ακόμα τον κρατάει, να παγώνει και βλέπει τα νύχια να μελανιάζουν.
Σε λίγα λεπτά, έτσι χαρούμενος και ήρεμος όπως ήταν, από τήν θεωρία
των Αγγέλων, παρέδωσε το πνεύμα του στα χέρια τού Δημιουργού του.
Το γεγονός αυτό μάς το διηγήθηκε ο ίδιος ο Πνευματικός.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ. ΕΚΔΟΣΗ
ΙΕΡΑΣ .ΜΟΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΓΟΡΓΟΕΠΗΚΟΟΥ ΜΑΝΔΡΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

Λέει κάποιος: »Αφού θα ξαναπέσω, γιατί να πάω να εξομολογηθώ;
Ξέρω, ότι θα ξανακάνω πάλι τα ίδια…»
-Αδελφέ μου, η αμαρτία είναι σαν την αρρώστια. Δεν αρρωσταίνεις μια φορά.
Πολλές φορές αρρωσταίνεις και κάθε φορά που αρρωσταίνεις, πηγαίνεις στον ιατρό και παίρνεις τα φάρμακα που σου δίνει.
Το ίδιο κάνε και για την ψυχή σου.
Κάθε φορά που πληγώνεσαι, έστω και αν πληγώνεσαι στο ίδιο μέρος, μετανόησε και εξομολογήσου.
Κάποτε το φάρμακο της Χάριτος θα γιατρέψει ολότελα, την συγκεκριμένη πληγή.

Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s