Εκπλήξεις ζωής…

Αυτή η πραγματική ιστορία μας δείχνει ξεκάθαρα ότι μπορούν να εξαχθούν βιαστικά συμπεράσματα όταν κρίνουμε κάποιον απο την εμφάνιση.
Γι’αυτό πρίν κρίνουμε πρέπει πρώτα να κοιτάξουμε μέσα στη ψυχή του να τον γνωρίσουμε.

«Μια ηλικιωμένη κάθεται σε ένα ζαχαροπλαστείο. Η σερβιτόρα ζητάει την παραγγελία της.
-Η γιαγιά λέει: πόσο κοστίζει ένα κομμάτι κέικ;
-Η σερβιτόρα απαντά: 3€
Η γριούλα βγάζει απο την τσέπη της μερικά νομίσματα, αρχίζει να μετράει αργά και μετά ξαναρωτα: πόσο κοστίζει το μικρότερο;
Η σερβιτόρα της απαντά νευρικά επειδή είχε πολλά γεύματα για να σερβίρει.
-2€
-Είναι εντάξει, τότε ευχαρίστως θα πάρω το μικρότερο, απάντησε η γριούλα.
Η σερβιτόρα έφερε ενοχλημένη τη φέτα κέικ και αμέσως έβαλα τον λογαριασμό στο τραπέζι νομίζοντας ότι η ηλικιωμένη θα φύγει αμέσως και δεν θα πληρώσει.
Η γριούλα, τρώει πολύ αργά την ευχαρίστησε για το κέικ, σηκώθηκε σιγά σιγά, έβαλε τα χρήματα στο τραπέζι, έγραψε κάτι σε ένα φύλο χαρτί και στο πλάι του δίσκου άφισε έναν φάκελο και έφυγε.
Όταν η σερβιτόρα πήγε να καθαρίσει το τραπέζι, παρατήρησε ότι η γριούλα είχε αφήσει 100€, έτρεξε συγκινημένη να προλάβει την ηλικιωμένη κυρία να της επιστρέψει τα χρήματα και να την ευχαριστήσει, αλλά ήταν πολύ αργά είχε φύγει.
Λυπήθηκε που έκρινε την γριούλα φθηνά.
Πλησιάζοντας η κοπέλα ξανά στο τραπέζι, παρατήρησε έναν φάκελο τον ανοίγει και βλέπει μια φωτογραφία την ηλικιωμένη σε νεότερη ηλικία που κρατούσε ένα μωρό.
Και ένα σημείωμα: Μαρία δεν με ξέρεις… Οι γονείς σου πρίν 20χρόνια είχαν ένα ατύχημα και πέθαναν.
Σε μεγάλωσα μέχρι 3 ετών, μετά έπαθα εγκεφαλικό και έτσι σε πήραν από μένα… σε έψαχνα χρόνια, και σήμερα σε βρήκα, σήμερα είδα την κόρη μου σε σένα, είσαι το ίδιο όμορφη με τη μαμά σου. Ήταν η μεγαλύτερη χαρά της ζωής μου! Σ’ευχαριστώ τόσο πολύ!
Τώρα επιστρέφω στο γηροκομείο…
Μην με ψάχνεις… Δεν θέλω να σε ενοχλήσω παιδί μου.
Εδώ είναι η διεύθυνση και ένα κλειδί όπου θα βρείτε ένα σπίτι με όσα χρειάζεστε. Είναι δικό σου και των μελλοντικών σου παιδιών…
Σε αγκαλιάζω με λαχτάρα και αγάπη.
Η γιαγιά σου Άννα.
Η νεαρή γυναίκα ξεσπάει σε κλάματα και φιλούσε τη φωτογραφία.
Μετά από δύο βδομάδες αναζήτησης, βρήκε το άσυλο που έμενε η γιαγιά της. Όταν έφτασε εκεί κάποιος περίμενε τη Μαρία και είπε: Η γιαγιά Άννα έφυγε από τη ζωή πριν από 4 μερες, ήξερε ότι θα ερχόσουν και σου άφησε μερικά δώρα.
Βλέπεις το νέο σπίτι δίπλα; Είναι φτιαγμένο από εκείνη για φτωχούς μοναχικούς ηλικιωμένους.
Είχες μια υπέροχη γιαγιά.
Η νεαρή γυναίκα κάθισε σε μια καρέκλα και έπιασε το πρόσωπό της με τις παλάμες της και τα δάκρυα κυλούσαν ανάμεσά τους»…❤

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s