Τα δυό δάκρυα

Από τη γη δύο δάκρυα-ρευστά μαργαριτάρια…      

Ανέβηκαν κι εστάλαξαν στου Πλάστου τα ποδάρια.        

  Και είπε το πρώτο τρέμοντας εμπρός στο θείο θρόνο:   

«Εμένα μ’ έβγαλε η καρδιά για το δικό της πόνο».      

  Και ο Πλάστης αποκρίθηκε: «Ούτε στιγμή με χάνεις!  

  Σύρε να γίνεις βάλσαμο, τον πόνο της να γιάνεις».        

Και είπε και τ’ άλλο τρέμοντας εμπρός στο θείο θρόνο:     

 «Εμένα μ’ έβγαλε η καρδιά για κάποιον ξένο πόνο».      

  Και Πλάστης αποκρίθηκε: «Εσύ, μαζί  μου μείνε!    

 Της ευσπλαχνίας δάκρυα, δικά σου δάκρυα είναι»!


  Ιωάννης Πολέμης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s