ΑΓΑΠΗ ΑΓΑΠΗ ΑΓΑΠΗ …. Η ΠΡΩΤΗ ΕΝΤΟΛΗ…!!!⚘⚘⚘⚘

Η συγκλονιστική ιστορία της Αλεξίας και της Χριστίνας

Από την σελίδα του Νοσηλευτή Λάμπρου Λιάπη

Το δωμάτιο ήταν άδειο. Η τηλεόραση έδειχνε τον Γκαρφιλντ σε νέες περιπέτειες. Το κρεβάτι της 12χρονης Χριστίνας, άδειο κι αυτό. Πάνω του επιμελώς ατημέλητα τα σεντόνια και μια μάσκα.
Το παιδί το πήραν εκτάκτως για αιμοκάθαρση!
Πάνε και τα νεφρά.

Η Αλεξία μόλις παρέλαβε βάρδια από την Φωτεινή. Καλές φίλες και συνάδελφοι. Από αυτές τις καλές νοσηλεύτριες, που βάζουν πλάτη ακόμα.

Η πρώτη ερώτηση κάθε νοσηλεύτριας που εργάζεται στο τμήμα αυτό είναι για τη Χριστίνα.

Παρατημένο παιδί. Άτυχο. Σχεδόν …καταραμένο.
Το βρήκε μισολιπόθυμο μια μέρα η Αλεξία, κουλουριασμένο να τουρτουρίζει απο το κρύο σε μια σκοτεινή γωνία ενός πολυκαταστήματος. Αμέσως κάλεσε ασθενοφόρο και το έφερε στο νοσοκομείο. Έγιναν όλες οι εξετάσεις. Νεφρική ανεπάρκεια. Και οδεύει για τοποθέτηση υποκλειδίου καθετήρα.

10 νύχτες κοιμάται στην κλινική η Χριστίνα. Κάθε μια απο αυτές αγκαλιά με το προσωπικό. Ο ένας κάνει τη βάρδια και ο άλλος ξαπλώνει στην πολυθρόνα και κοιμίζει την Χριστίνα.
Η Αλεξία μόλις έμαθε τα νέα έτρεξε στον κάτω όροφο, στην μονάδα τεχνητού νεφρου. Πριν μπει έτυχε να ακούσει το πνιχτό κλάμα του παιδιού καθώς ο οδηγός του καθετήρα τρυπούσε το βελουδινο λαιμό του. Σημάδια στο κορμί το παιδικό. Παντού. Από βελόνες κάθε είδους.
Είπαμε. Άτυχο παιδί. Σχεδόν… καταραμένο.

Η Αλεξία φοράει μια μάσκα και μπαίνει στην μονάδα. Όχι δεν είναι άρρωστη. Φοράει την μάσκα για να κρύψει το πρόσωπό της. Να κρύψει το σκοτάδι της.
Πλησιάζει το κρεβάτι που έχουν ξαπλώσει την Χριστίνα.
Το παιδί ανοίγει τα μάτια του κι αντικρύσει μια γυναίκα με μάσκα.
– Αλεξία! Αλεξία πάρε με από δω! Αυτοί με πονάνε. Γιατί με πετάξατε εδώ κάτω; Εγώ έβλεπα τηλεόραση με την Φωτεινή και ήρθαν δυο κύριοι και με πήραν. Γιατί με πήραν; Γιατί με τρυπάνε; Αρκετές τρύπες δεν έχω; Αλεξία! Πάρε με.
Η Αλεξία βγάζει τη μάσκα, πιάνει το χιλιοτρυπημένο χεράκι του παιδιού και το φιλάει με θρησκευτική ευλάβεια. Κοιτάζει τον γιατρό ο οποίος είναι ήδη δακρυσμένος και με το βλέμμα της ρωτάει τί θα απογίνει από’δω και πέρα. Ο γιατρός γνέφει αρνητικά. Αυτό τώρα να ήταν καλό ή κακό;
Παίρνει τον γιατρό στην άκρη.
– Τί συμβαίνει γιατρέ;
– Η μικρή πρέπει να κάνει αιμοκάθαρση. Οι νεφροί της σταμάτησαν να λειτουργούν, θέλω να ελπίζω προσωρινά.
– Θα επανέλθουν, έτσι δεν είναι γιατρέ; Με παιδική αφέλεια ρωτα και ξαναρωτά η Αλεξία.
Ο γιατρός σηκώνει τους ώμους του και δείχνει το μηχάνημα. Μετά δείχνει ψηλά.
3 εφιαλτικές ώρες αιμοκάθαρσης. Το αίμα του παιδιού κυκλοφορούσε με ταχύτητα έξω απο το κορμάκι του, καθάριζε κι επανερχόταν.
Ύστερα από αυτήν την ταλαιπωρία η Χριστίνα έπεσε σε λήθαργο μόλις ανέβηκε στον θάλαμο της.
Η Αλεξία δεν έφυγε λεπτό απο κοντά της.
Επί μήνες η Χριστίνα υποβαλλόνταν σ’ αυτό το μαρτύριο.

Η Αλεξία εκείνο τον καιρό είχε πάρει μια μακροχρόνια άδεια. Όχι, δεν είχε οικογένεια. Απλά, είχε πάρει μια μακροχρόνια άδεια.
Η Χριστίνα την έψαχνε κάθε μέρα.
Ύστερα από 5 μήνες η Φωτεινή μπηκε χαρουμενη στον θαλαμο της Χριστινας, την αγκαλιασε σφιχτα και της είπε οτι βρέθηκε το μόσχευμα και οτι σύντομα θα τελείωνε το μαρτύριο της.

Η μεταμόσχευση πέτυχε. Η Χριστίνα έχει και πάλι νεφρό.
– Δηλαδή τώρα θα κάνω τα τσίσα μου κανονικά;
– Ναι αστέρι μου, απάντησε κλαίγοντας η Φωτεινή. Κανονικά.
– Και ποιός ήταν αυτός που μου έδωσε το νεφρό του;
– Κάποιος. Δεν έχει σημασία αγάπη μου.

Η Χριστίνα άλλαξε κανάλι στην τηλεόραση. Είχε τελειώσει ο Γκαρφιλντ. Τα μάτια της έκλειναν από την κούραση. Αποκοιμήθηκε.
Είδε ένα όνειρο…

Είδε, λέει πως ήταν σε έναν θάλαμο με δύο κρεβάτια. Στο ένα ήταν ξαπλωμένη εκείνη και στο άλλο η Αλεξία. Τους χώριζε ενα μηχάνημα. Και τους ένωναν τα χέρια τους που ήταν το ένα σφιχτά δεμένο στο άλλο. Η Αλεξία της χαμογέλασε και της πρόσφερε ένα κουτί με ένα ροζ περιτύλιγμα. Η Χριστίνα το άνοιξε και μέσα ήταν ένα νεφρό.
Η Χριστίνα πετάχτηκε από τον ύπνο και άνοιξε τα μάτια.
Μπροστά της ήταν η Αλεξία με ένα κουτί με ροζ περιτύλιγμα.
Η Χριστίνα ορμιξε πάνω της, την αγκάλιασε σφιχτά και άνοιξε το κουτί.
Το κουτί είχε μέσα μια καρδιά λούτρινη που έγραφε »Σ’ αγαπώ Χριστινα» …
Με ένα νεφρό ζει ένας άνθρωπος. Με δύο νεφρά ζουν δυο άνθρωποι.
Με μια καρδιά σαν της Αλεξίας γίνονται καλύτεροι όλοι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s