Κι εμάς είναι δικός μας ο ουρανός…

“Έχεις προσέξει ποτέ ένα ζευγάρι γλάρων,
όταν πετούν ανέμελα στον ουρανό;
Πετούν αργά-αργά,
πλησιάζει ο ένας στη φτερούγα του άλλου, αγγίζονται,
κάνουν λίγο να απομακρυνθούν
και πάλι ο ένας ξανάρχεται πλάι στον άλλον
και ακουμπάνε τις φτερούγες τους.
Πετούν ανέμελα… Νωχελικά… Σίγουρα…
Σα να ‘ναι δικός τους ο ουρανός.
Και είναι δικός τους ο ουρανός.
Αμφιβάλλεις;
Κι εμάς είναι δικός μας ο ουρανός…”
Αλκυόνη Παπαδάκη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s