Η υπέρβαση

Όταν ήμουν φοιτητής στο Ιστορικό-Αρχαιολογικό των Ιωαννίνων (1999-2003) εκκλησιαζόμουν και έκανα το κατώτερο κατηχητικό στην Ενορία Κοιμήσεως Θεοτόκου Πόλεως, τη γνωστή στους Γιαννιώτες ως Περίβλεπτος.
Η Περίβλεπτος ήταν και συνεχίζει μέχρι σήμερα να είναι μια δραστήρια Ενορία με σπουδαίο πνευματικό έργο και πολλές ενοριακές δραστηριότητες.

Κατά την διάρκεια του έτους τελούνται τρεις Ιερές Αγρυπνίες, του οσίου Λουκά του εν Στειρίω (6 προς 7 Φεβρουαρίου), της αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής (21 προς 22 Ιουλίου) και του οσίου Ιωάννου του Ρώσου (26 προς 27 Μαΐου).

Το περιστατικό που θα σας διηγηθώ, έχω την εντύπωση ότι συνέβη σαν σήμερα, χωρίς αυτό να έχει ιδιαίτερη σημασία.

Ζούσε λοιπόν μια ομογενής μας από την Ρωσία κοντά στην Περίβλεπτο, η οποία δεν είχε κανέναν συγγενή. Κάθε εβδομάδα έφερνε ένα πρόσφορο στον ναό και έδινε στον ιερέα το χαρτάκι με τα ονόματα για να μνημονευθούν στην Προσκομιδή. Ο π. Εφραίμ που την γνώριζε χρόνια ήξερε, χωρίς να το ανοίξει, ποια ονόματα έγραφε αυτή η πονεμένη και φτωχή γυναίκα.
«Υπέρ αναπαύσεως Ιωάννου Μαρίας».
Ο Ιωάννης και η Μαρία ήταν οι δύο μοναδικοί συγγενείς της γυναίκας, οι γονείς της, οι οποίοι οδηγήθηκαν από το σταλινικό καθεστώς, της τότε Σοβιετικής Ένωσης, σε κάτεργα στην Σιβηρία όπου και άφησαν την τελευταία τους πνοή…

Τα ονόματά τους ήταν τα πάντα για εκείνη την γυναίκα και γι’ αυτό κάθε φορά τα κατέθετε στην Τράπεζα του Ουρανού, στην αγία Τράπεζα!

Εκείνο λοιπόν το απόγευμα, περί ου η διήγησή μου, η γυναίκα προσκόμισε στον π. Εφραίμ το πρόσφορο, αλλά στο χαρτί με τα ονόματα είχε προστεθεί ένα ακόμα: ένας Ιωσήφ…

Ο πατήρ ρωτάει την γυναίκα:
– Ποιός είναι ο Ιωσήφ; Είχες τελικά συγγενή;
Και η γυναίκα απάντησε:
– Όχι παππούλη μου, δεν έχω συγγενείς. Ο Ιωσήφ ήταν αυτός που σκότωσε τον πατέρα μου και την μάνα μου… Ο Στάλιν! Τον ξέρεις, ε;

Αυτή η γυναίκα αδελφοί μου, πάμπτωχη πρόσφυγας από την Ρωσία προέβη σε αυτή την υπέρβαση! Τοποθέτησε μαζί με το ιερό της το ανίερο για να το εξαγιάσει! Πρόσφερε την προσευχή της στον Θεό για να σωθεί η ψυχή του δολοφόνου των χριστιανών γονέων της…

Σήμερα λοιπόν, είναι η μνήμη του οσίου Ιωάννου του Ρώσου, ο οποίος έζησε και αυτός μακριά από την πατρίδα του, υπηρετώντας έναν μουσουλμάνο. Όταν χρειάστηκε, η προσευχή του οσίου βοήθησε τον αλλόπιστο αφέντη του.

Αλήθεια πόσοι όσιοι Ιωάννηδες Ρώσοι ζουν κρυμμένοι στα διαμερίσματα και στα μοναστήρια, στις πόλεις και στα χωριά, στην Αθήνα και στα Γιαννενα!

Ας κάνουμε και εμείς ανάλογες υπερβάσεις για να αξιωθούμε να τιμήσουμε αξίως τους οσίους αυτούς!

π. Μ.

http://amfoterodexios.blogspot.com/2020/05/blog-post_497.html

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s